aankomst in Vancouver

Ik ben goed aangekomen in Vancouver! In eerste instantie was het vliegtuig kapot en had ik vertraging op Schiphol, maar uiteindelijk viel het allemaal op zich wel mee. Ik had me goed mentaal op de reis voorbereid en dus wat betreft 'vlogen' de 10 uur letterlijk voorbij.

Aankomen was allemaal wel een beetje raar. Het was donker en mistig (gelukkig liep het bij de immigratie dienst allemaal vlekkeloos, en heb ik zonder lastige vragen mijn working permit gekregen. Hij heeft het zelf verlengd t/m 30 mei.) Echter bij mijn B&B was er niemand. Ik had een code gekregen om naar binnen te komen en wist dat mijn kamer op de 2e verdieping was en daar ook de sleutel zou zijn. Dat klopte allemaal, maar verder was er niemand. Voor je gevoel is het 3 a 4 uur s nachts. Ik had in het vliegtuig erg goed gegeten en niet geslapen, dus ik had zo iets van ik blijf maar hier en ga een goede 'nacht' maken. Dat is niet echt gelukt. In eerste instantie wel, maar daarna was ik om het uur zo ongeveer wakker en als ik sliep droomde ik over Vancouver of besneeuwde wegen naar Kamloops waar ik niet door kwam.

8.00 deze ochtend was het ontbijt en daar heb ik Armando ontmoet. Een jongen uit Mexico die 5 maanden geleden naar Canada is geimmigreerd. Hij is eigenlijk system engineer maar kan daarin nog geen baan in vinden. Nu werkt hij dus bij Maple B&B, volgt taallessen en wat aanvullende cursussen in de hoop in de toekomst wel een baan in zijn professie te krijgen. Het leuke aan Vancouver is dat het erg multicultureel is. De eerste persoon die ik sprak (op de migration officer na) was een Pakistaanse taxichauffeur en de tweede die ik spreek is dus een Mexicaans jongen!! Ze zijn ook meteen geinteresseerd wat een docent ICC nu eigenlijk doceert. Daar moet ik nog even een kort en duidelijk antwoord op verzinnen, merk ik al wel!Om 8.40 moest hij echt weg naar zijn taalles en ik ben toen ook maar aan de wandel gegaan (tijdens het ontbijt was ik online en Marcel skypte al meteen!!). Volgens mij heb ik een prachtige wandeling gemaakt. Helaas, heel sneu voor mij, is het enorm mistig en zie ik dus helemaal niets. Ik ben via Kitsilano Beach en Vanier Park naar Gransville Island gewandeld. Daar de ferry genomen naar English Bay en vanaf daar naar de andere kant gelopen (Canada Place of Burrard Inlet). Heb volgens mij zo in ieder geval een indruk van Down Town Vancouver gekregen. Nog een stukje Gastown meegepakt en op de terugweg Gransville Island, waar met name allerlei markten zijn bekeken. Verder heb ik info bij de Tourist Info gehaald over nu en de reis in mei, en een Canadese telefoon gekocht (die ik straks in NL ook gewoon kan gebruiken). Ik vind de mensen hier erg open, vriendelijk en aardig en ik merk dat ik toch daar soms nog wat Hollands wantrouwig op kan reageren. Vandaag hebben bv 3 vrouwen op straat spontaan in het voorbij gaan me een compliment geveven over mijn rok. Ik merk dat ik dat als Hollander niet echt ben gewend. Ook nemen mensen in winkels e.d echt tijd voor je en maken een praatje en zijn vriendelijk en open. Nu neem ik daar natuurlijk ook zelf de tijd voor. Dus dat werkt natuurlijk enigzins op elkaar, maar toch. Weet zelfs via een Duitse tourguide dat ik "6 feet 4 tall" ben. Vast een vraag die ik ook hier vaak ga krijgen! Verder ben ik erachter dat hier ook meteen alles wat groter is. Als je medium koffie besteld krijg je gewoon een grote (maat grote cola bij de McD). Verder is Vancouver een nieuwe stad (eind 1800 heeft het vorm gekregen volgens mij, na DE brand). Veel hoogbouw, met name down town. Ik denk dat het bijzondere aan de stad de ligging is aan het water, maar helaas dat is voor mij nu niet te zien vanwege de dichte mist. Heel eerlijk gezegd, vind ik een stad als Wenen of Praag veel indrukwekkender (mijn excuses als ik nu op iemands tenen trap). Maar ik denk dat we in Europa wellicht ook wel met onze steden zijn verwend. Ook is het heel grappig dat alles rechttoe rechtaan is, allemaal overzichtelijke 4 kantjes. Ik vind zelf eens stad als Praag of Wenen wel wat meer charme hebben. Ben nu weer terug in mijn B&B en gelukkig is Armando er ook. We hebben even zitten kletsen en hij heeft thee gemaakt. Dus dat is wel gezellig. Toch had ik erop gerekend, of beter gezegd 'gehoopt', dat ik in de B&B wellicht iets meer aanspraak zou hebben.Verdere plannen zijn zo meteen mn Canadese telefoon te installeren en Chris te bellen (oud ILM student die naar Vancouver is geimmigreerd). Wellicht dat we vanavond wat gaan eten en anders spreken we morgen af. Morgen wil ik nog even wat toeristisch (buiten de stad) gaan doen en de hotels langs die we hebben uitgezocht voor de reis in mei.
Donderdag neem ik om 10.00 de bus naar Kamloops. Ik heb daar ook wel echt zin in. Ik merk een beetje aan mezelf dat ik niet echt toe ben om de 'toerist' uit te hangen, maar me graag een beetje wil settelen en gewoon aan het werk wil. Dus vind het ook prima dat ik voorlopig even niet langer dan deze 2 dagen in Vancouver blijf!

Hele dikke kus uit Vancouver.
Nicoline