Ects en jwp's etc

Het systeem ziet hier anders in elkaar en het wordt me nu ook steeds duidelijker waarom ze minder flexibel zijn/waren in de organisatie van een lecturer exchange. Als docent heb je een bipart or tripart aanstelling. Bipart betekent dat je per semester 4 courses teached en de andere deel van je tijd is 'service'. Dit betekent bijvoorbeeld attending meetings, being on the board, coaching students, curriculum development of in Lian's geval ook het beoordelen van aanvragen omtrent bilateral agreements. Omdat Lian international coordinator is heeft ze 25% release. Dus gaat er een course vanaf. Tripart aanstelling betekent 5 courses per jaar, service en research. Dit is vaak wel lastig te combineren. Wat soms gebeurt is dat ze summer courses geven en dan 3 in een van de semester zodat ze een semster 'vrij' zijn voor onderzoek. Wil je hoger op dan zal je hard moeten werken in je service uren en een PhD aanvraag moeten doen. Een onafhankelijke commitee beoordeelt dat. De orde is dan assistant professor- associate professor en professor.

Courses zijn niet op uren gebaseerd. Dat was vroeger wel zo, maar nu niet meer. Dat heeft ook gevolg gehad dat de contact uren van sommige courses vermindert is omdat faculty niet meer per uur kreeg betaald. De credits zijn op basis van contact uren. Ze tellen zelfstudie en voorbereidingen en dergelijk absoluut niet mee. Het behalen van je degree is zo'n 2000 uur, en dat is dan 120 credits.

Qua internationalisering en dan met name bilteral agreements of het 'overnemen' van het programma (zoals wij in Bulgarije hebben en Toruism TRU recentlijk is aangegaan met Maleisie) wordt door TRU World en de international marketing managers aangezwengeld. Dan komt het op Lian's bureau die op basis van course outlines moet gaan ontrafelen wat ze precies doen en hoe het systeem in elkaar zit. Onlangs geeft ze een aanvraag beoordeeld van een Russische universiteit. Dat is dan echt puzzelen, rekenen, bellen, mailen etc om eerst een indruk te krijgen. Faculty bepaalt dan wel of niet en dan gaat het terug naar TRU World. Ook hebben ze hier veel ESL achtige aanvragen. Zo is er een universiteit in Japan die als onderdeel van hun programma een exchange hebben, maar het Engels van hun studenten is niet goed genoeg. Ze betalen TRU World en doen daar de aanvraag en dat wordt dan weer gedelegeerd naar Tourism en komt op Lian's bureau terecht. Gezien deze studenten niet deel uit kunnen maken van het reguliere programma wordt er voor hen een ESL achtig progamma in Toursim gemaakt.

Interessant om zo langzamerhand steeds meer inzicht in hoe het werkt hier!

Career Education Department

Afgelopen vrijdag heb ik een interessant gesprek met Susan Foreseille gehad, de Co-op (is bij ons de stage) coordinator van de Bachelors of Arts & Tourism. Ik heb haar op de Job Fair ontmoet welke werd gehouden op 12 maart in de Campus Actvity Centre. De Job Fair is een mogelijheid voor werkgevers om potentiele werknemers (dus studenten) te ontmoeten en wellicht meteen aan de te nemen. Vorig jaar bleek het super druk te zijn, maar door de economische crisis is er op dit moment beduidend minder werk in BC, en was deze fair duidelijk wat rustiger (werd mij verteld). Op de Job Fair kunen studenten part-time, fulltime banen, seizoens- of zomer baantjes aangeboden krijgen of zelfs graduate positions. Via de Career Education Department (waar Co-op ook ondervalt) kunnen studenten zich vooraf voorbereiden, door bv naar de workshop "how to maximize the job fair" te gaan of zich voor te bereiden op vragen die ze kunnen stellen of zouden moeten beantwoorden via www.tru.ca/careereducation. Dit komt allemaal heel erg overeen met wat wij binnen ILM doen op het gebied van Job Application and Work Placement Preparation en natuurlijk de derde jaars stage (en wellicht de competentie ontwikkeling in Leisure for Life, maar ik weet daar te weinig van af omdat goed te kunnen beoordelen). Echter wij gaan niet zo ver dat we studenten ondersteunen in het vinden van een baan, zowel voor alumni als tijdens de studietijd. Een ander groot verschil is dat co-op, dus de stage GEEN onderdeel is van het curriculum. Het is dus een keuze van studenten of ze dit wel of niet willen doen. Ook de hele begeleiding tijdens de stage of de beoordeling van de rapporten gaat geheel buiten faculty om. Een ander groot verschil is, dat de student als werknemer wordt betaald. Dus werkgevers zijn gewoon op zoek naar (tijdelijke) krachten en of dit nu een co-op student is of iemand anders dat maakt ze eigenlijk niet uit. De co-op krijgt een soort functie van intermediair/job agency (mijn conclusie trouwens!!). De bedrijven en organisaties betalen dan ook niet de universiteit voor de verleende service om student en bedrijf te matchen. De student betaalt de co-op organisatie. Echter, Susan vertelde dat het zelfs zo kan zijn dat ze erg veel uren gestopt heeft in de match tussen een bedrijf en een student en de student dan toch maar besluit het niet voor co-op te doen maar gewoon de baan aan te nemen. Studenten kunnen zelf beslissen wanneer ze co-op gaan doen. Voorkeur ligt wel in het tweede of derde jaar, maar uiteindelijk kan de co-op organisatie dat niet sturen: het is de keuze van de student! Studenten die co-op doen worden voorbereid aan de hand ven een aantal workshops, wat lijkt op wat wij doen. Het enige anders is dat zij ook een seminar hebben over de trends & ontwikkelingen van de labour market. Studenten kunnen geweigerd worden of 'on hold' worden gezet als hun GPA te laag is. Ook als je academic probation hebt, en dus je GPA moet ophalen, kun je niet aan co-op deelnemen. De periode is 4 tot 8 maanden. Wat ik niet helemaal begreep is dat er op provinciaal niveau een soort minum is gezet. Studenten moeten 3x co-op doen, terwijl op de universiteiten het als een keuze wordt aangboden. Lang niet elke student doet co-op. Het leuke aan het gesprek met Susan is dat zij eigenlijk helemaal op de lijn zit die wij ook hebben qua stage, maar dat HET systeem anders is waardoor de organisatie en implemetatie meteen anders is. Dat is eigenlijk constant mijn ervaring hier. Er zit een kans in dat Susan in augustus naar Breda komt. We hebben het al even gehad over een soort co-op uitwisseling om stage posities in het buitenland makkelijker toegankelijker te maken voor onze en hun studenten, door van elkaar's netwerk gebruik te maken. Op dit moment geldt bij hen hetzelfde als bij ons. De studenten werven met name de internationale stage plaatsen. De co-op opdrachten van bv tourism lijkt wel erg op wat onze studenten op hun stage doen. Echter de eis van company of development opdracht kennen zij niet.

TMGT302: Tourism policy & planning class

Vrijdagochtend 27 maart heb ik met Sydney's courses meegelopen. We begonnen om 8.30 met een de klas Tourism Policy & Planning. De lessen lopen hier ten einde, dus veel eindpresentaties. De klas begon daar ook mee. Opdracht in de course is dat studenten drie planning strategieen van 3 verschillende landen met elkaar moeten vergelijken en beargumenteren welke volgens hen de beste is. Voor deze methode gebruiken ze een model, besproken in de klas maar zoals Sydney ook al tegen mij zei 'het is maar een model en er zijn natuurlijk vele invalshoeken'.

De opdracht en presentaties waren erg recht-toe recht-aan en ik miste erg de interculturele component. Ik had de indruk dat het model erg westers is en de eerste student had de planning strategieen van Nigeria, Botswana en Tanzania met elkaar vergeleken. In mijn ogen mis je dan echt het component 'lokale context', maar goed. Wat ik erg waardeer in deze aanpak is dat studenten eerst wederom moeten onderzoeken. Wij vragen eigenljk altijd van ze het meteen te schrijven en ik zie de meerwaarde in het feit dat ze eerst eens drie plannen lezen en daar beargumenteerd vanuit de literatuur een mening over vormen. Een aantal keer kwam ter sprake dat plannen zo ontzettend lang waren. Lijkt me ook goed voor onze Duitse studenten om eens te beseffen dat hoe langer het plan is, het niets zegt over de kwaliteit ervan!!

Vervolgens had Sydney tijd om 2 slides van een college, die ze vorige week al gestart was, te behandelen en toe kwam de gastspreker: Ruth Marr. Erg interessant. Zij heeft lang een cycling company gehad die met name voor de Amerikaanse markt fiets tours en vakanties in Frankrijk, maar ook Nederland organiseerde. In die tijd ontdekten ze de self-directing wijze van organiseren van zulke vakanties. Dat vond ik wel grappig om te horen, dat dat echt nieuw was voor de Amerikaanse markt. Ook zei ze tegen mij dat de Amerikanen totaal andere behoeftes en cycling needs hebben dan de Europeanen. Helaas zijn we er niet meer aan toegekomen om daar verder over door te praten, maar wellicht dat ik haar nog wel mail. Verder is Ruth de auteur van "green your business" een toolkit voor tourism operators (SME's) aangaande sustainability. Er ontstond wel een interesssant discussie in de klas over wanneer je nu wel en niet sustainable bent en de studenten sloten bijvoorbaat sommige businesses al uit (zoals een helicopter tour). Ruth had daar een interessant perspectief op. Ze zei dat het nooit te labelen is en er altijd weer nieuwe doelen voor de toekomst tav sustainibility zijn. Ook een keurmerk of iets dergelijks zegt volgens haar weinig. Het houdt de schijn op dat iets behaald is en dat zal met sustainbility issues nooit zo zijn. Zij gelooft meer in heldere transparante communicatie in wat bedrijven doen en wat de consument daarin kan doen. Ook gelooft ze niet in het uitsluiten van partijen (er is blijkbaar een behoefte aan het product dat ze aanbieden), maar altijd de dialoog open te houden. Helaas was er weinig tijd om verder te discussieren, maar het was leuk en interessant om te zien en horen hoe de studenten over dit vraag stuk denken en wat zij als professional daar van vindt.

Vervolgens ben ik met Sydney's tweede klas naar de Water Plant geweest. Volgens mij is deze Plant nu 5 jaar in Kamloops en is befaamd om zijn sustainability. Dat is wel een woord dat in BC 'hot' is. Ook de rol van water en watervoorziening is natuurlijk hier anders. Omdat het zo'n uitgestrekt land is en de dichtheid klein, hangt het er maar net vanaf wat de water toevoer is. Ik heb tapwater gedronken dat aangesloten was op een put, op een creek en hier komt mijn water in Kamloops dus vandaan. Ze pompen het water uit de Thompson River en echt alles wordt gerecycled. De troep die uit het water wordt gefilterd, wordt uiteindelijk gebruikt als grondstof in het maken van stenen of cement. Ook blijkt in het gebouw allerlei sustainable vernuftigheden te zitten, naar daar kon onze tour guide niet echt veel over vertellen. Al met al een interessante ochtend over tourism en sustainability!

Op de radio

Oh boy, 1 april kom ik op de radio met een uur lang interview. Gelukkig is het gewoon de TRU radio, dus zoiest wat MEM ook doet! Hieronder de beschrijving die ik heb gekregen. Dus zal wel niet al te serieus zijn. Ik zal wel vragen om een bandje. Kunnen we nu een echt ILM Radio Archief maken (na het debuut van Subir, Olaf & Ashely vorig jaar)

"Two TRU students and I host a one hour radio show at the campus station, Wednesdays from noon to one pm. We don't really have a theme for the show, but is usually involves some element of student or faculty experience here at TRU. That's pretty general. This week we spent an hour with Sebastian Pinto and had a lot of fun talking about the international experience, culture shock, the complexities of language, and a bit about what Canadians look like to folk from other

cultures and geographic areas. Our shows are pretty unstructured, but definitely revolve around our guests and what they have to say on just about anything. There's never much pressure, and usually much laughter. I hope that description makes some sense!"

By the way, ik ken Sebastian. Zie hier een foto van mij en hem!

In de klas!

Het semester loopt hier op het einde en dat leek me een goede aangelegenheid om nog eens aan collega's te vragen of ik een les mag bijwonen. Inmiddels kennen ze me een beetje en aan het einde van het semester kan ik ook enig indruk krijgen van het niveau. De invitations stromen binnen, dus ik heb inmiddels 3 lessen bezocht en ga morgen ook nog naar twee lessen.

Mijn eerste algemene indruk is dat inhoud erg overeenkomt met wat wij doen. Ik zie daarin veel gelijkenissen. Uiteraard is hun toepassingsgebied Toerism en zijn we binnen AfL meer bezig met Leisure. Ik weet helaas te weinig van onze Tourism programma's af om daarmee een goede vergelijking te maken.
Ten tweede vind ik dat zij studenten veel beter leren wat goed academisch schrijven is dan wij. Wat zij doen in de lessen is zeker toegepast en lijkt dus erg op wat wij doen, maar er wordt veel meer van studenten geeist dat zij op een juiste manier refereren, en dat ze andere onderzoeken betrekken in hun conclusies. Ik heb net een rapport gelezen van een student nav een derde jaars research klas. De wijze waarop deze student rapporteert over kwantitatief onderzoek is op een niveau wat zelfs onze Ircalt studenten niet tot nauwelijk haalden (de inhoud even daar gelaten!!). Ik denk dat we daar echt van kunnen leren! Ik weet ook van Kyra dat zij ESL studenten hierin schoolt en de wijze waaop ze dat doet, sprak me erg aan. Aan het einde van deze cursus of training moeten studenten een paper schrijven over een topic naar keuze en dit mag alles zijn. De inhoud wordt niet beoordeeld. Kyra zei dat vaak het onderwerp 'legalisering van soft drugs' bijvoorbeeld wordt gebruikt. Er wordt alleen beoordeeld op hoe de studenten rapporteren. Dus met voor en tegen argumenten, juiste referenties en citaten etc. Dat is een skill dat onze studenten gigantisch missen, zeg ik even zelf-reflectief!

Oke, even de drie lessen op een rij. Ten eerste heb ik TMGT 413 Tourist Behaviour bezocht. Dit was het laatste hoorcollege dat Lian gaf voordat studenten hun eindpresentaties moeten gaan doen. Het onderwerp was 'Destination Loyalty' en de link tussen motivation, satisfaction en loyalty. Wat ik goed vond aan deze les is dat Lian een onderzoek gebruikte van Yoon & Uysal (2005) en aan de hand daarvan met de studenten praatte over de link. Wat wij meer doen is de modellen of beter gezegd de theorieen erin gooien zonder studenten kritisch te maken of er uberhaupt wel een 'bewezen' link of beter gezegd causaliteit is tussen de theorieen en modellen. En uiteraard is de 'million dollar question' die elke marketeer in ieder geval wil weten hoe die link precies in elkaar zit. Lian heeft de theorieen die de onderzoekers hebben gebruikt besproken tav van motivation en satisfaction. Motivation houdt dan met name push en pull factoren in en voor satisfaction zijn verschillende modellen de revue gepasseerd. O.a. een model dat erg lijkt op het model van Mazursky dat wij gebruiken. Uitkomst van dit onderzoek was dat push factors tot tourist satisfaction leiden maar pull factors eigenlijk alleen maar tot een neutrale attitude. Echter push factoren zijn wel gelinked aan destination loyalty. Deze wijze, om vanuit onderzoek en wat aangetoond is in onderzoeken te praten over hoe je modelen kan gebruiken en wat ze betekenen voor een tourist manager, spreekt me erg aan. Ik vind vaak dat onze studenten theorieen en modellen als invuloefeningetjes gebruiken, en dat doen ze omdat wij ze het niet beter leren, denk ik. Ik wil zeker thuis er over nadenken hoe we hierin een omslag kunnen maken. Ook zag ik in de 'final thoughts' van Lian veel overeenkomsten in met onze Imageering benadering en dan met name een parallel met het model van Van Gool & Wijngaarden. De laatste twee vragen waren: Do some tourists have a more of a natural tendency to become loyal? en, Can a makerteer really influence loyalty? Ik moest meteen denken aan het model wat wij gebruiken van de 'staged event' en de 'socio-psychological framework' dat leidt tot een bepaalde beleving. Want dat is de million dollar question. Vanaf volgende week presenteren studenten in duos hun literature reviews (iets wat wij ook niet doen) waarbij ze een link moeten maken met de onderwerpen en onderzoeken die besproken zijn in de klas.

Toen naar Billy's class TMTG 405 Event Tourism. In deze klas deden 4 groepen hun eindpresentatie over hun project. Wederom enig feest van herkenning. De eerste 2 groepen hadden het onderwerp Volunteer Management en de laatste 2 groepen 'product development'. Aan deze klas heb ik ook mijn gastcollege Imagineering gegeven. De eerste groep moest het toepassen op de Canoe regetta. Het ging om het aantrekken van nieuwe vrijwilligers maar ook om het management ervan, omdat de opdrachtgever had aangegeven dat de harde kern vrijwiligers 'burn out ' verschijnselen had. De meiden hadden veel onderzoek gedaan, maar bleven in mijn ogen toch aan de oppervlakte. Ze benoemden alleen maar pull factoren ter motivatie maar hadden eigenlijk geen idee wat iemand bewoog (dus push factoren) om vrijwilliger te worden. Ook hadden ze een rits aan aanbevelingen en bleven ze aan de veilige kant. Als je op 10 paarden wedt, is er altijd wel een die wint. Ook kwamen ze niet goed uit vragen die ik stelde over wat voor soort iemand nu vrijwilliger daar zou willen worden. Wat ik goede ideeen vond was om te werken rondom het idee van 'friendly competition' en een buddy systeem onder de vrijwilligers in te voeren.

De tweede groep had de motivatie (vanuit push) om vrijwilliger te worden veel beter onderzocht en kon daar ook duidelijk meer over zeggen. Hun opdrachtgever was de Intermontane Challenge wat een biker challenge is. Hun probleem was met name dat de opdrachtgever geen vrijwilligers kon krijgen en dit duidelijk te maken had met hoe de opdrachtgever met potentiele vrijwilligers communiceerde. Wat ik goed vond aan hun presentatie was, naast de goede analyse omtrent volunteer motivatie, zij een vergelijking hadden gemaakt met een 'held' de Wistler Cup. Echter ook zij bleven aan de veilige kant met heel veel aanbevelingen en ze durfde geen keuzes te maken. Op mijn vraag wie 'leaders' waren binnen deze community en wie je dus als eerste erbij moet betrekken om een soort 'movement' te creeren, kwamen ze niet uit. Ze vonden dat ook eigenlijk niet.

Het grappige aan deze twee voobeelden en mijn feedback is dat ik heel erg op push factoren en waarden, emotionele binding met het event, ging zitten. Sommige studenten waren ook in Lian's klas, dus de connectie was makkelijk voor mij gemaakt.

De laatste twee groepjes vond ik erg goed maar die hadden meer ook ruimte om creatief te zijn. Zij moesten een nieuw product ontwikkelen voor de Kamloops Heritage Railway om een nieuwe doelgroep aan te trekken. Groepje drie kwam met een vampire train en het laatste groepje met een moordspel. De laatste groep was duidelijk het sterkst en had het erg goed onderbouwd. De derde groep was erg verrassend maar kon pas in de beantwoording van mijn vragen wat geloofwaardiger worden omdat ze toen beter inzicht gaven in het waarom van de keuze van een Vampieren thema wat op zich helemaal niks met train heritage te maken heeft.

Dus het was erg leuk om dit bij te wonen en een feest van herkenbaarheid. TRU studenten zijn gewoon net als NHTV studenten, maken dezelfde fouten, spelen soms op dezelfde fronten op safe maar kunnen ook enorm creatief zijn.

Vandaag heb TMGT 305 Reserach in Toursim bijgewoond, gegeven door Rob. Het gaat hier om de opzet en uitvoer van toegepast onderzoek. Rob zorgt er altijd voor dat er een daadwerkelijke opdrachtgever is en studenten moeten dan ook altijd het 'veld' in. Wat dat betreft is het 1 op1 te vergelijken met wat Marcel nu in de ILM doet. De organisatie is anders.

De klas loopt onder leiding van Rob het hele onderzoeksproces door en nu zijn op het punt beland dat ze data uit SPSS moeten gaan genereren en deze gaan interpreteren. Wij laten onze studenten hierin vaak los en verwachten dat ze dat gewoon goed doen. Wat ik erg goed vond aan deze les van Rob, en een les voor ons, is dat Rob tabellen had gemaakt van 2 vragen (frequencies en percentages) en met de klas al zijn overwegingen besprak. Dus, welke N neem je op een vervolg vraag als 90% van je steekproef niet meer mee doet. Neem je valid of real % en hoe rapporteer je hier nu over. Ook de rol van bias, wel of niet generaliseerbaar, wat voor sample het is (in dit geval self selected) en welke consequenties dat heeft en hoe je daar nu over rapporteert. In de tweede deel van de les liet hij een T toets zien en begon met de studenten te praten hoe ze nu kunen vast stellen of er daadwerkelijk verschil tussen de twee gecreerde groepen was. Uiteraard, net als onze studenten, kwamen de studenten met allerlei 'logische' redenen, behalve de statistische, dus de significantie. Was leuk om te zien, herkenbaar, maar ook leerzaam omdat ik nogmaals vind dat wij studenten niet tot nauwelijks begeleiden in hoe ze nu goed rapporteren en welke overwegingen je allemaal moet maken. De opzet is wel inductief en niet deductief, dus er zitten geen vooraf opgestelde hypotheses in de vragenlijst verwerkt die getest worden.

Al met al, een leuke indruk, feest van herkenning. Doet me ook goed. Ik stuur hier graag onze studenten naartoe. En leerzaam. Ik zie verbetering mogelijkheden voor ons. Qua niveau vind ik het lastig om hier een oordeel over te vellen. Het is zeker niet hoger als bij ons, maar ook niet lager. Dus ik denk dat het aardig gelijkwaardig is, accenten zijn alleen anders en het onderwijs is anders georganiseerd.

groetjes uit een Kamloops waar de zon schijnt en de wind is gaan liggen!! jippie ajee!

A unionised environment

Afgelopen woensdag (25-2-09) ben ik bij Jan Petrar wezen eten. Zij heeft destijds Marcel gesproken en zo is het allemaal ontstaan dat ik hier nu ben. Ze zat midden in een verhuizing, dus het was er allemaal even niet van gekomen. Ik had gevraagd om een rondleiding bij TRU World en wat 'zakelijke' issues met haar te bespreken en dan wordt je meteen thuis uitgenodigd voor het diner. Van zowel de rondleiding als de zakelijke bespreking komt dan niet veel, maar dat overkomt me steeds hier. Ik word dan voor iets sociaals uitgenodigd en op een of andere manier is het dan niet meer gepast om over de zakelijk dingen te beginnen. Of ik ben dat niet gewend en is het Hollands om bepaalde gespreks onderwerpen alleen passend in bepaalde contexten te vinden. Ik weet het niet. Maar goed. Jan woont buiten Kamloops dus ze had een vriend, Geoff, ook uitgenodigd zodat ik met hem mee terug kon rijden naar Kamloops. Grappig detail om te vertellen is dat die dag (5 dagen geleden!!!!) er een sneeuwstorm hier was. Koud!!!!! Brrrrrr. We dachten ook even die avond dat we ingesneeuwd zouden raken (was natuurlijk wel een leuk verhaal geweest). Vanaf gisteren is hier de temperatuur goed boven nul en alles begint te smelten. Vandaag was het een enorm zonnige dag. Tja, Canada en climat change.

Maar goed. Geoff heeft zoooo ontzettend veel gedaan internationaal gezien dat het soms lastig was voor mij om zijn verhalen bij te houden. Hier even kort zn CV: Coordinator refugee program voor de World University Service Canada, manager programs at AFS Intercultural Programs, at Tru is hij manager Study Abroad (wat Jan nu doet), director of the Indian Campus en manager International Marketing geweest. Nu is hij Business Development Director Canada of the Study Group Australia. Volgens mij is hij in elk Europees land geweest en heeft ook een tijd in Nederland gewoond. We hebben woensdag erg leuk over internationale ervaringen zitten kletsen, of beter gezegd hij heeft me veel verteld. Meest bizarre situaties waarin hij terecht is gekomen. Afgelopen zaterdag hebben Jan en ik bij Geoff gegeten en zijn we daarna naar een productie van alternatief theater geweest. Ontzettend slim en geestig in elkaar gezet. Zeer creatief!! Ik heb enorm gelachen. Maar goed, dit wilde ik allemaal niet schrijven, maar over de unionised environment op TRU waar ze me afgelopen zaterdag over vertelden. Elke laag in TRU heeft zijn eigen union, of in ieder geval staff en faculty members hebben een union (een verschillende). Administrators hebben volgens mij niet echt een union. De union van staff is Cupe, zo worden ze dus ook wel genoemd. Het blijkt dat met name de Kamloops Cupe union enorm lastig is en heel veel macht heeft. Als er bij TRU World een vacature is, geeft Cupe gewoon de kandidaat, dus je houd sollicitatiegesprekken voor de vorm. Bij TRU World kunnen ze nog wel wat eisen in brengen, zoals internationale ervaring of de beheersing van een tweede taal om zo nog enige natuurlijke selectie te laten plaatsen vinden. Andere methodes die ze gebruiken is er voor zorgen dat er een 'slecht imago' rondom de manager en de werksfeer hangt. Dus zowel Geoff als nu Jan zorgen er voor dat alle Cupes weten dat je bij TRU world hard moet werken en dat het lastige bazen zijn. Ook proberen ze soms een roddel te verspreiden bij degene die degene op de lijst kent als ze de persoon niet zien zitten. Toen ik woensdagavond naar TRU world kwam om Jan op te pikken, heb ik daar ook de directuer van TRU world ontmoet, Vera. Gedrieen hebben we even informeel staan kletsen over docenten exchange en hoe jammer het was dat het niet gelukt was iemand van TRU terug te krijgen. Vervolgens vroeg Vera wie mijn verblijf financierde en dat wekte nogal wat verbazing omdat dat binnen TRU gewoon niet te bedenken is, want wie moet dan de course overnemen (remember: eilandjes!!) en hoe zat het dan met pension benefits en dan verlies je een aantal maanden op je pensioen en weet ik veel wat. Heel eerlijk gezegd was ik haar totaal kwijt tijdens het gesprek. Later bleek dat Jan daar ook niet zo veel mee kan en ze meer de insteek heeft als ons, maar anderzijds beroept ze zich meteen op de kaders van haar functie. Zij gaat over studying abroad en niet over lecturer exchange. Nu Geoff en Jan mij vertelde dat ze in zo'n sterke unionised envornment werken, begin ik het wel iets beter te begrijpen. Ze volgens daar ook cursussen voor. 'To accommodate' blijkt het sleutelwoord te zijn. Zowel in het systeem als in de structuur als, volgens mij ook in de houding en identiteit van de Canadees (maar daarover later een keer meer) zitten er gewoon heel veel beperkingen. Ze zijn NIET flexibel. Ook als een CUPE bv op bezoek zou gaan naar een universiteit in het buitenland moet echt elk uur uitbetaald worden, hebben ze recht op koffie pauze na zo veel uur etc. Ja, dat staat flexibiliteit enorm in de weg. Een ander iets waar het over gehad hebben en dit enigzins raakt, is de enorme gelaagdheid van TRU. Volgens Geoff is TRU daar ook wel leading in. Je wordt echt dood gegooid met presidents, vice-presidents, manager, chairs, deans, adminsitrators, directors etc. En ook iemand als Jan moet echt door heel veel lagen heen om iets te willen en dat is haast ondoendelijk, dus blijf je ook op je eilandje want daar heb je controle over, is zo mijn gedachtegang en gevoel hierbij. De reden voor al die titels is om goede mensen uit het bedrijfsleven aan te trekken. Ze komen anders niet en volgens mij is het een manier om het juiste bedrag te kunnen neerleggen, door maar weer een titel te verzinnen.
Ja, zo zie je maar als je praat over 'internationalisering' in een internationale context schuilt er vaak heel veel achter om het echt te begrijpen waar de ander nu het precies over heeft.

Guest lecture Imagineering

Ik heb het nog niet helemaal doorgrond wat nu het Canadese perspectief is op internationalisering. Ik hoop na de International Days daar nu eens echt iets over DURF op te schrijven. Ook heb ik morgen een date met de 2 key personen omtrent intercultural learning: Kyra & Emma, waar ik nu veel mee optrek. Over een goed glas wijn gaan we daarover doorzagen en uitwisselen. Dus, hopelijk kan ik dan daar een goede analyse over maken. Maar volgens mij betekent internationalisering hier niet automatisch het inbrengen van een ander cultureel perspectief. Ik heb ook echt een beetje aanhoudend, maar niet te pusherige, pr moeten doen om nu in ieder geval Imagineering te introduceren. Ik heb beet bij twee collega's hier. Billy, een van de nieuwe faculty members die dit academisch jaar is begonnen en Rob, die een leisure achtergrond heeft en nu chair (dat is bij ons denk ik zo iets als opleidingsmanager of eigenlijk de taken heeft van ons gehele MT zonder de directeur) is van de Tourism Managment Department (let wel, en dus niet van de School of Tourism. Culinary en Adventure hebben hun eigen chair). Billy heeft een achtergrond in de culturele sector en is zeer energetic en dynamisch. Ik heb al eerder over hem geschreven en hij zou zo in de cultuur van AfL passen. Billy is hier ook degene die de Event Management courses op zich neemt. Het is me nu gelukt om in informele gesprekken hen beide te interesseren voor Imagineering en ik was gevraagd om vorige week in de cursus Event Tourism voor 4e jaars studenten een gastcollege te geven. Helaas was Billy die dag ziek en had Rob het te druk, dus ik was alleen met de klas, maar de studenten hebben het fantastisch gevonden!! De pr machine werkt nu wederom want veel studenten zijn er op terug gekomen bij Billy. Blijkbaar was dit een soort test case: als die kritische 4 jaars het goed vinden, dan zal het wel wat zijn. Nu mag ik volgende week hetzelfde college geven aan de tweede jaars en volgens mij komen Rob & Billy dan allebei.

Ik maakte wel de volgende fout. Mij was verteld dat de klas van 2.30-4.30 p.m. was. Bij ons betekent dat dan ook dat je de tijd tot 4.30 mag gebruiken. Tien minuten voor tijd werden wat studenten onrustig en begonnen al in te pakken. Ik had ze gevraagd nog even rustig te blijven zitten zodat ik het af kon ronden. Blijkt dat de lessen hier altijd 10 minuten voor tijd stoppen. Ja, weet ik veel!

Maar goed, zoals ik al eerder heb vermeld zijn hier de afzonderlijke cursussen met de daarbij horende faculty member wel eilandjes. Dat is natuurlijk inherent aan het systeem. Studenten schrijven zichzelf (in jaar 3 & 4) ook in, dus je weet nooit hoe groot het cohort is en omdat studenten zo veel keuzes hebben, kun je inhoudelijk ook minder sturen. Ik merk wel aan Rob dat hij graag zaken zoals Imagineering meer in het programma zou willen hebben en is zeer blij met Billy als nieuwe aanwinst.

Case Competition TIC

Sinds mijn verblijf in Canada gebeurt er op de woensdagavonden om de een of andere redenen altijd iets leuks, realiseerde ik met laatst. De eerste woensdag in Vancouver ben ik met Chris (een afgestudeerde ILM student die ge-emigreerd is naar Canada) gaan uiteten. De tweede woensdag (mijn eerste in Kamloops) ben ik naar de SWIFT social gathering geweest. De derde woensdag was de rehearsal of the case competition (daar straks meer over). Gezellig met collega's en studenten een pizza gegeten en daarna veel inhoudelijke feedback op de presentaties van de studenten. De vierde woensdag avond heb ik de open avond van Tourism Studies bijgewoond en daarna gezellig een biertje gedronken in Duffies met een collega. De vijfde woensdagavond heb ik een Canadian birthday party bijgewoond. De dochter van Mila (mijn landlady) was 19 geworden. Een bijzondere leeftijd omdat je o.a. dan mag drinken. Familie en vrienden waren voor een diner uitgenodigd bij Mila thuis. Leuk om zo'n gebeurtenis een in Canadian style mee te maken. En vanavond ga ik eten bij Jan Petrar de manager studying abroad!

Maar goed, ik wilde al steeds over de case competition schrijven, dus dat moet nu maar eindelijk gebeuren. Het valt me op dat er bij de Tourism Management (waar ik zit) veel extra gebeurt buiten het curriculum om. Ik heb hier al eerder over geschreven op mijn blog. Studenten worden betrokken in projecten, of gevraagd iets extra's te doen zoals de poster presentation in Sydney's klas en dat doen ze dan ook. De omgang docent-student is erg laagdrempelig en informeel, zoals bij ons.

De case competition at the BC Tourism Industry Conference

In de eerste weken dat ik hier was, speelde de case competition enorm hier op de afdeling. Deze competitie vindt plaats tijdens the anual BC Tourism Industry Conference (the TIC zoals ze dat hier noemen). Studenten van universiteiten uit BC worden dan uitgenodigd om in een 15 minuten durende presentatie een antwoord te geven op een bepaalde pittige vraag of kwestie die nu in BC tourism speelt. Een jury van captains of industry beoordeelt dan welke groep studenten dat het beste heeft gedaan. Dit jaar waren er drie thema's uitgeschreven op twee niveaus: 2 diploma level cases en 1 degree level case. Hieronder eerst een beschrijving van het algemene thema (in het Engels).

Tourism in Times of Change: Forging new directions

Our industry is facing a number of challenges, including global recession and financial woes; labour shortages and workforce development issues; and ongoing concerns regarding climate change and environmental issues. These challenges represent potentially negative impacts on the future of BC’s tourism products and markets.
At the same time, we are entering an era of opportunities. We’re poised to host the world for the 2010 Games; the Vancouver Conference & Exhibition Centre expansion is near completion; the new BC Sustainable Tourism Partnership is about to be launched; and a range of new and exciting initiatives are in development – from aboriginal tourism to newresorts. 2009 will mark the start of a great transition for the BC tourism industry!
As future industry leaders, teams have been asked to suggest approaches for successfully navigating the changing times ahead.

Hieronder een beschrijving van de drie verschillende cases. Studenten doen dit vrijwillig en geven zich vrijwillig op om mee te doen, uiteraad worden ze ondersteund door faculty members van hun universiteit.

1. Degree Case: Provincial Leadership: Change Management in Challenging Times

Given the context presented above, degree teams provided a set of recommendations for BC’s tourism/hospitality industry. Their recommendations addressed current challenges, and identified future opportunities. Based on solid research into the principles of change management and organizational leadership, as well as industry data, teams identified:

• An analysis of the current provincial, national and global situation.
• A vision and set of objectives for BC’s tourism/hospitality industry in 5 years.

• Key principles and best practices that guide their recommendations.

• 5 strategic recommendations for these agencies to take forward, themed around the role of provincial tourism leadership through times of change.

De deelnemende universiteiten waren: British Columbia Institue of Technology, Capilano University, Royal Roads University, Thompson Rivers University & Vancouver Island University

2. Hospitality Diploma Case: Business Management and 2010: proding guidance to Front-Line Service Staff
BC’s hospitality industry associations are considering their ongoing role as key influencers of the industry, and asked teams to provide information and recommendations about sustainability opportunities presented by the 2010 Winter Olympic and Paralympic Games.

It has been stated by several leading agencies the games will offer British Columbia (and Canada) the opportunity to demonstrate leadership in this area. With the eyes of the world upon us in 2010, how can we ensure our hotels, restaurants and other hospitality businesses showcase sustainable practices? Teams presented 3 key strategies for BC's accommodations and food & beverage sectors to undertake between now and February 2010 to be as sustainable as possible.

De deelnemende universiteiten waren Douglas College, Selkirk College, Thompson Rivers University & Vancouver Island University.

3. Tourism Diploma Case: Destination Managment: leading communities forward

Should community DMOs be positioned as destination marketing organizationsor as destination management organizations? Students demonstrated their understanding of these options by providing arguments for both sides of this debate. Based on this analysis, teams stated which main function a DMO should provide for the destination (marketing OR management?), highlighted core responsibilities of today’s DMO, and recommended strategic directions given the current climate of transition.

De deelnemende universiteiten waren: Camosun College, Capilano University, Okanagan College & Thompson Rivers University.

Rehearsal case competition
TRU was dit jaar dus erg goed vertegenwoordigd. Dit was de eerste keer dat in alle cases TRU een groep had. Waar twee of drie jaar geleden (dat ben ik vergeten) op het laatste moment een groepje studenten bij elkaar gescharreld werd, beginnen de voorbereidingen nu zeer op tijd. Elke groep heeft zijn eigen begeleider, een docent van Tourism Management. Het is een hele nauwe samenwerking wat volgens mij van beide kanten op puur vrijwillige basis geschied. Qua betrokkenheid kreeg ik er het gevoel van onze 4e jaars projecten bij. Maar let wel, studenten krijgen hier geen enkele ects voor. Het is puur om op je cv te zetten en met name exposure aan captains of industry. Voor studenten is dit DE gelegenheid zich te presenteren aan het werkveld en er contacten op te doen.

De avond van de rehearsal was super (ik ben niet mee geweest naar het congres zelf). Alle tourism management docenten, adminstrators & chairs (die aanwezig zijn) waren er, plus zelfs nog wat supporting studenten (die vorig jaar mee hadden gedaan, of die fungeerde als een soort 'ondersteuning' van de groep; ze doen zelf inhoudelijk niet mee maar helpen de project groep met alles erom heen).

In een grote zaal (beetje blackbox achtig) deden de studenten een voor een hun presentaties. Dit was dus de oefening. Het congres was een week later. Na elke presentatie werd er heel uitgebreid de tijd genomen om feedback te geven. Ik vond het super dat de studenten dat durfden. Vaak was het voor hen de eerste keer dat ze uberhaupt iets presenteerden aan een publiek, en dan nu ook nog meteen voor zo'n groot en kritisch publiek. Ook werd het me die avond duidelijk dat de case competition op de TIC zware eisen kent tav criteria. Dus veel van de feedback ging daarover. Ik was erg onder de indruk van de Degree Level case. En zij hebben op het congres ook gewonnen!! Een meisje uit dit team had het jaar ervoor ook meegedaan met een Diploma Level case en ze was 'determined' een van de unversiteiten te verslaan. Nu hadden ze zelfs gewonnen. Voor mij was het moeilijk (na een goede week in Canada te zijn) om echt inhoudelijk feedback te geven. Het duurt echt even voordat je zaken in een context kan plaatsen en tourim is natuurlijk niet mijn vak. Ik heb wel een paar opmerkingen gemaakt over de wijze waarop ze het presenteerden. Bij de eerste groep (diploma hospitality) vond ik dat er meer beleving in moest. Maar goed, ik ben er inmiddels achter dat er hier nog niet echt belevingsgericht wordt gecommuniceerd. Het was een bijzondere avond en het raakte me dat iedereen gewoon tot een uur of 10.00 pm. is gebleven. Ik vraag me af of dat bij ons zou lukken.

Hier de foto van 'ons' winnend team tijdens het congres.

En de links naar de case competition website en de website van de BC Tourism Industry Conference.
http://linkbc.ca/main/?en&StudentCaseCompetition
http://www.bctourismindustryconference.ca/

Ik heb van collega's begrepen dat de belangrijkste reden waarom TRU er is (ook met haar studenten) is om aanwezig te zijn en exposure te creeren. Ik heb niet de indruk dat collega's daar naartoe zijn gegaan om te netwerken of om bepaalde kennis op zich te nemen.

International Days

In de week van 2 t/m 6 maart zijn er 'the International Days' at TRU. Volgens mij valt dat precies in dezelfde week als the International Week op de NHTV. Bij deze de link!

http://www.tru.ca/internationaldays.html

Ik ga samen met Kyra Garson een workshop verzorgen en geef een presentatie over intercultural learning.

Het onderwijssyteem: Tourism Management Department (deel 1)

Hoe zit het syteem hier in elkaar?

Ik heb van veel mensen hier begrepen dat het geen zin heeft om het Canadese onderwijs systeem echt te proberen te begrijpen, maar ik zal proberen wat uit te leggen over de School of Tourism. Wat ik al eerder op mijn blog heb laten vallen is dat de Canadesen dol op keuzes zijn, zo ook in het onderwijs. Veel is mogelijk en allemaal aan de student hoe het te doen. Van hen kunnen we dus nog wel wat leren wat betreft vraag- gestuurdheid!!!

Maar goed. De School of Tourism heeft 3 departments:
1) Tourism Management
2) Adventure Studies
3) Culinary Arts.

Ondanks dat ze onder dezelfde dean en adminstrators vallen, zijn ze wel gescheiden. Ook zitten de kantoren allemaal in andere gebouwen. Ik zit bij Tourism Management. Ik heb wel collega’s van de andere departments ontmoet, maar ik kom ze niet dagelijks tegen.

Het tweede onderscheid dat ze maken is :
1) Certificate program, dat behaal je binnen 1 jaar.
2) Diploma program, behaal je na 2 jaar.
3) Degree program, behaal je na 4 jaar.

Laat ik beginnen bij de Tourism Management Department.

Degree program
In de Degree kunnen studenten kiezen tussen 3 majors. Dus de Bachelor of Tourism Management Degree heeft een major in 1) Adenture Studies, 2) Entrepeneurship, 3) Management.

Elk jaar is 30 ects. De eerste twee jaar bestaat uit 48 ects aan verplichte vakken en 12 ects aan ‘lower level electives’. Dit zijn keuzevakken, dus courses die studenten kunnen doen bij andere schools, bijvoorbeeld de School of Business. Lower level verwijst naar het feit dat het alleen jaar 1 of 2 courses mogen zijn. Als een student een semester op exchange gaat, bijvoorbeeld naar de NHTV, kunnen de verdiende ects worden gebruikt om die electives in te vullen. Een course is 3 of 6 ects, maar meestal het eerste. Dus als je het hier hebt over fulltime studeren, heb je het over een 5 courses program (beide semsters 5 courses). Dit heeft al wat verwarring tussen mij en collega’s opgeleverd omdat wij denken in work load uren van onze studenten als we het over credits hebben.
Na jaar 1& 2 moeten studenten een minimum aan 500 uur gedocumenteerde en relevante werk ervaring kunnen aantonen.

In jaar 3 en 4 komen de echte keuzes. Ten eerste kiest de student een major. Dit zijn:
1) Adventure Studies, 2) Entrepreneurship of 3) Management.

In de major heeft de student 2 verplichte vakken, totaal 6 ects. Vervolgens kan de studenten uit een beperkt aantal vakken kiezen binnen de major voor 18 credits. Vervolgens kiest de student een minor voor 12 credits. Dit mag niet hetzelfde onderwerp zijn als de major. Bij de school of Tourism kunnen ze kiezen tussen de minors 1) International Advernture Tourism Development, 2) Adventure Studies, 3) Entrepeneurship. Maar ze kunnen ook een minor kiezen die op een andere school wordt aangeboden, bv de minor marketing bij de School of Business. Vervolgens moeten ze 12 credits aan lower level electives en 12 credits aan upper level electives kiezen (dat zijn dus 3e en 4e jaars vakken van andere schools).

Het blijkt ook dat veel toursim management studenten hun minor bij de School of Business doen. Andersom trekt de Tourism Managment Department weinig studenten van andere schools aan om een minor te volgen.

Diploma
Binnen Tourism Management kunnen studenten 4 soorten diploma’s halen:
1) Event and Conventions Management
2) Resort and Hotel Management
3) Sports Event Management
4) Tourism Managment.

De eerste 2 zijn diploma’s waar veel studenten voor komen. Sports Event Management moet zich volgens mij nog bewijzen en is in een ontwikkelingsfase. Van de laatste willen ze graag af. Ik heb begrepen dat in het oosten geen degree in tourism wordt aangeboden, dus dat ze veel Tourism diploma studenten aantrekken die in jaar 3 kunnen instromen en zo hun degree te kunnen halen. Ook wordt het studenten wat afgeraden een diploma in Tourism te doen en door te gaan voor de Degree omdat de kansen op de arbeidsmarkt vergroot.

Opvallend vond ik wel, toen ik bij de informatie sessie was over studying abroad, heb ik daar 2 Tourism Management studenten ontmoet. Uiteraard heb ik ze aangesproken om de NHTV te promoten. De eerste vraag die ik kreeg was of je een diploma kon halen bij ons (?!).

De diploma programs zijn aardig pre-set. Er zit hier een minimum aan keuze vakken. De keuze beperkt zich tot de keuze van een vak in een bepaald vakgebied, zoals economy.

Ook bij de diploma’s zijn de studenten verplicht om ‘Before graduating, and in order to receive the Diploma, students must complete a minimum of 500 hours of relevant work experience in the industry’.

Studenten kunnen dit op eigen houtje doen of via de CO-OP option, maar daarover later meer.

Certificates
Ten slotte bieden ze twee Certifcate programs aan. Event Management (online) van 15 credits (1 semester) en Aboriginal Tourism Certificate van 30 credits (1 jaar). Ook hier zijn de vakken pre-set.

Organisatie
In de eerste twee jaar wordt er voornamelijk door de department ingeroosterd en houden ze cohorts bij ekaar (groep studenten die dezelfde richting hebben gekozen). Daarna hangt het echt af van wat de student kiest. Dus studenten kunnen bij allerlei ‘soorten’ studenten in de klas zitten. Ik heb de indruk dat de autonomie groot is. Een docent geeft een bepaalde course, er is natuurlijk een course outline, maar voor de rest vult de docent dat naar eigen inzicht in. Bijvoorbeeld de collega die nu het vak Event Tourism geeft (ik ga daar ook een gastcollege geeft) heeft een tweetal projecten met zijn klas opgezet. Het eerste project betreft de betrokkenheid van de studenten bij het filmfestival in Kamloops en het tweede project betreft de organisatie van een metall avond iswm social workers om een bepaalde subgroep jongeren in Kamloops te bereiken. Of, waar ik al eerder over berichtte, een collega die een excursie in last naar de Aboriginals reservaat. Ook is er een collega die nu een Research Course geeft waarbij wordt samengewerkt met tourism organisaties die betrokken zijn bij de destination markering. Of een andere collega heeft studenten de opdracht gegeven een poster presentatie te maken over tourism organisaties die een best practice zijn wat betreft sustainability. Vaak worden voor deze extra opdrachten geen cijfer gegeven, of telt het maar marginaal mee.

TRU

Boven: Ingang TRU. Onder: Clock Tower Building, waar ik mijn kantoor heb.
Boven: een klein stukje van de Campus. Rechts van de foto is the Old Main Buiding. Links op de foto zie the International Building. Blijkt dat ook in onderlinge omgang een stricte scheiding is. International students bevinden zich in the Internationale Buiding (TRU World zit daar trouwens ook) en domestic students komen alleen in Old Main. Maar daar later meer over.
Onder: uitzicht over Kamloops vanaf the TRU Student Residence & Conference Centre.

Een van de eerste avonden hier was ik uitgenodigd voor een SWIFT bijeenkomst Strong (of Sexy, of Super Intelligent) Women in Tourism. Dit was een social gathering en was op de top floor van de TRU Student Residence & Conference Building. Je hebt dan echt een prachtig uitzicht over Kamloops en de Thompson Rivers (ja, er komen twee bijeen in Kamloops!!). Waar je ook bent in Kamloops, je ziet altijd de Residence (komt hopelijk later nog een foto van).

Mijn eerste dag at TRU

Al hoewel ik natuurlijk vrijdag al op TRU ben geweest, voelde het vandaag wel een beetje echt als de eerste dag. De eerste dag dat ik erbij hoor!!! Gewoon, net als iedereen naar mn werk ga! De dag startte wat grappig op. Vanwege het tijdsverschil kwam ik aantal mensen op Skype tegen! Vandaag voor de rest een 'rustige' dag. Ik merk wel dat ik dat wat lastig vind, kom maar op met de actie!!! Mouwen opstropen en aan de gang, maar goed, ik heb in mijn oren geknopen dat dat allemaal niet de bedoeling is en dat ik me moet gaan focussen. Dat heb ik dan ook gedaan.

Ben begonnen met een stukje PR voor mezelf te doen, in die zin dat ik een A4tje over de NHTV heb geschreven, een A4tje over AfL en 2 A4tjes over mijn eigen activiteiten en dat is rond gestuurd naar staff members met een zelfde of een rakend interesse gebied. Uiteraard ben ik al wel enorm in beeld bij de afdeling Internationalisation at TRU World. Ik ben gevraagd om bij te dragen aan de International Days begin maart en uiteraard doe ik een poster presentation at the Teaching Practices Colloquium half februari. Ook is al geregeld dat ik de keynote speaker, Sheryl Bond, op dit congres ga ontmoeten!! Verder is er 5 februari een educational fair (ze noemen dat hier anders) at TRU waar alle universiteiten van Britisch Colombia zijn vertegenwoordigd. Dit is de eerste keer dat dit wordt georganiseerd en TRU host dus deze eerste keer. Geweldig, want ik kan daar alle universiteiten uit BC meteen ontmoeten. Er zijn nog twee wat kleinere fairs binnenkort. Eentje met name gericht op de werving van First Nations, de aboriginals. Daarin participeer ik waarschijnlijk de hele dag en vind dat waanzinnig interessant omdat Canada uiteraard ook vanuit dat perspectief aan ICC moet en wil doen. Dus eigenlijk als ik het zo op een rijtje zet, heb ik best al wat bereikt in een dag, mijn eerste officiele werkdag. Maar goed, kan niet wachten tot de 'echte' actie begint!! Morgen ga ik waarschijnlijk lunchen met de directeur van de School of Tourism en verder ben ik bezig me te verdiepen in wat TRU precies doet op het gebied van ICC, CCU, internationalisering etc om zo meteen de juiste mensen te spreken en meteen de juiste ideeen te hebben.

Oke dat was het weer!

Groeten uit een erg koud Kamloops, zelfs de locals vinden het belachelijk koud!