Van Vancouver naar Kamloops

Na twee daagjes de toerist uitgehangen te hebben, werd het tijd om naar Kamloops te gaan. Ik had er eigenlijk niet over nagedacht dat ik ook vanuit Vancouver naar Kamloops kon vliegen (daar wees the immigrant officer me al op) , maar ben blij dat ik de Grey Hound heb genomen. De reis was mooi (5 uur, ook vanwege een aantal tussenstops). Ik zat helemaal vooraan en kon dus ook door de voorruit genieten van de reis. Het begon mistig en na een klim ook veel sneeuw. In het volgende dal scheen de zon volop en was het heerlijk warm. Soms reden we langs twee bergen heen waardoor het plaatje onstond dat de berg aan de ene kant van weg volop in de zon stond en groen was, terwijl de berg aan de andere kant van de weg in de schaduwzijde stond en vollop besneeuwd was. Ergens hoopte ik dat Kamloops ook in zo'n dal zou liggen, maar dat is helaas niet zo. Op een gegeven moment klommen we behoorlijk (mijn oren begon ik ook te voelen), werd alles wit om me heen en waren we in Kamloops aan gekomen.

Kamloops ligt tegen de berg aan omhoog. Down town is beneden bij de rivier en mijn motel en ook TRU (Thompson Rivers University) liggen omhoog de berg op. En nu ik de kaart goed bekijk en weet waar het omhoog loopt, ligt het stadje echt wat tegen de berg aangeplakt! Ik begrijp deze stad eigenlijk nog niet. Toen ik aan kwam was ik onder de indruk van het feit dat waar je ook kijkt je de besneeuwde bergen ziet. Overal, echt prachtig!! Maar de rest??? Vlak bij TRU en mijn motel is een winkelcentrum. Dat zijn gewoon enorm 4 kante belachelijk grote gebouwen waar je weet ik veel wat kan kopen. Ik had dat in eerste instantie niet herkend als winkelcentrum. Ben ook vandaag down town geweest, maar ook daar is nu niet een gezellige kern te vinden zoals ik dat herkenbaar vind. Het is allemaal blokkerig en wat groot. Ben al wel fan van de Tim Horton's. Een plek waar alle Canadezen hun koffie, ontbijt en lunch kopen (soort Canadese tegenhanger van de Starbucks)!! Inmiddels begin ik nu wel de grote stores te herkennen en snap ik een beetje waarom ze dat een winkelcentrum zouden noemen.

Ben gisteren voor het eerst at TRU geweest. Was heel erg leuk en erg in formeel, wat ik eigenlijk na een paar dagen hier al wel wat verwachtte. Back home zou ik een heel programma in elkaar hebben gedraaid, maar dit was lekker informeel en zo ook erg fijn. 's Ochtends zijn Lian en ik over de hele campus geweest om sleutels, een account, een library card ect te krijgen. Veel handjes geschud en gelunched met de harde kern waar Lian mee werkt en bij wie ik ook op de afdeling zit. Het blijkt toch dat zij het proces van internationalisering wat gescheiden hebben van de faculties. Tijdens de lunch heb ik iemand ontmoet die volgens mij op ICC en internationaliseringsgebied aardig hetzelfde doet als ik. Met haar ga ik dan ook wat intensiever optrekken. Wellicht dingen samen ontwikkelen of doen!

Iedereen begon wat moeilijk te kijken als ik zei dat ik nog op zoek naar housing was. Dat blijkt erg moeilijk te zijn, dus de moed zakte me al wat in de schoenen. Ze hadden me wel aangeraden een message te posten op een staff list wat toegankelijk is voor alle TRU staff members. Tot mijn grote verbazing werd ik binnen 20 minuten gebeld. Ik ben er vandaag wezen kijken, en.....ik heb een plek om te wonen!!!! Morgen (zondag de 25e) verhuis ik. Hier ben ik heel erg blij mee. Ik merk wel dat zo'n reis uit een aantal 'emotionele' fases bestaat. Eerst de beslissing er door krijgen, alle voorbereidingen, de reis zelf, toerist zijn in Vancouver, aankomen in Kamloops (waar ben ik in beland en ga ik dit snappen??), een plek vinden die je thuis kan ga noemen, en na dit volgt de uitdaging 'een dagelijks leven' op te bouwen met naast mn werk wat sport, vrienden en wat andere gezelligheid.

Maar goed, heb al heel wat fases gehad en alles naar mijn mening 'excellent' afgerond, dus dat gaat me ook absoluut lukken!!

Dit was het even weer!

Liefs
Nicoline