Career Education Department

Afgelopen vrijdag heb ik een interessant gesprek met Susan Foreseille gehad, de Co-op (is bij ons de stage) coordinator van de Bachelors of Arts & Tourism. Ik heb haar op de Job Fair ontmoet welke werd gehouden op 12 maart in de Campus Actvity Centre. De Job Fair is een mogelijheid voor werkgevers om potentiele werknemers (dus studenten) te ontmoeten en wellicht meteen aan de te nemen. Vorig jaar bleek het super druk te zijn, maar door de economische crisis is er op dit moment beduidend minder werk in BC, en was deze fair duidelijk wat rustiger (werd mij verteld). Op de Job Fair kunen studenten part-time, fulltime banen, seizoens- of zomer baantjes aangeboden krijgen of zelfs graduate positions. Via de Career Education Department (waar Co-op ook ondervalt) kunnen studenten zich vooraf voorbereiden, door bv naar de workshop "how to maximize the job fair" te gaan of zich voor te bereiden op vragen die ze kunnen stellen of zouden moeten beantwoorden via www.tru.ca/careereducation. Dit komt allemaal heel erg overeen met wat wij binnen ILM doen op het gebied van Job Application and Work Placement Preparation en natuurlijk de derde jaars stage (en wellicht de competentie ontwikkeling in Leisure for Life, maar ik weet daar te weinig van af omdat goed te kunnen beoordelen). Echter wij gaan niet zo ver dat we studenten ondersteunen in het vinden van een baan, zowel voor alumni als tijdens de studietijd. Een ander groot verschil is dat co-op, dus de stage GEEN onderdeel is van het curriculum. Het is dus een keuze van studenten of ze dit wel of niet willen doen. Ook de hele begeleiding tijdens de stage of de beoordeling van de rapporten gaat geheel buiten faculty om. Een ander groot verschil is, dat de student als werknemer wordt betaald. Dus werkgevers zijn gewoon op zoek naar (tijdelijke) krachten en of dit nu een co-op student is of iemand anders dat maakt ze eigenlijk niet uit. De co-op krijgt een soort functie van intermediair/job agency (mijn conclusie trouwens!!). De bedrijven en organisaties betalen dan ook niet de universiteit voor de verleende service om student en bedrijf te matchen. De student betaalt de co-op organisatie. Echter, Susan vertelde dat het zelfs zo kan zijn dat ze erg veel uren gestopt heeft in de match tussen een bedrijf en een student en de student dan toch maar besluit het niet voor co-op te doen maar gewoon de baan aan te nemen. Studenten kunnen zelf beslissen wanneer ze co-op gaan doen. Voorkeur ligt wel in het tweede of derde jaar, maar uiteindelijk kan de co-op organisatie dat niet sturen: het is de keuze van de student! Studenten die co-op doen worden voorbereid aan de hand ven een aantal workshops, wat lijkt op wat wij doen. Het enige anders is dat zij ook een seminar hebben over de trends & ontwikkelingen van de labour market. Studenten kunnen geweigerd worden of 'on hold' worden gezet als hun GPA te laag is. Ook als je academic probation hebt, en dus je GPA moet ophalen, kun je niet aan co-op deelnemen. De periode is 4 tot 8 maanden. Wat ik niet helemaal begreep is dat er op provinciaal niveau een soort minum is gezet. Studenten moeten 3x co-op doen, terwijl op de universiteiten het als een keuze wordt aangboden. Lang niet elke student doet co-op. Het leuke aan het gesprek met Susan is dat zij eigenlijk helemaal op de lijn zit die wij ook hebben qua stage, maar dat HET systeem anders is waardoor de organisatie en implemetatie meteen anders is. Dat is eigenlijk constant mijn ervaring hier. Er zit een kans in dat Susan in augustus naar Breda komt. We hebben het al even gehad over een soort co-op uitwisseling om stage posities in het buitenland makkelijker toegankelijker te maken voor onze en hun studenten, door van elkaar's netwerk gebruik te maken. Op dit moment geldt bij hen hetzelfde als bij ons. De studenten werven met name de internationale stage plaatsen. De co-op opdrachten van bv tourism lijkt wel erg op wat onze studenten op hun stage doen. Echter de eis van company of development opdracht kennen zij niet.