Ik ben met Marlies en Dawn-Louise naar de Hockey Game gegaan. Marlies werkt als vrijwilliger voor de Blazers en kon kaartjes voor ons regelen. We zaten op de vijfde rij vlakbij het doel, waar in '2 periods' de Blazers moesten scoren. Dus we zaten goed, konden alles goed zien (behalve als de Giants scoorden dan moest je het op het scherm volgen). Het was behoorlijk vol en de hele avond is doorspekt met entertainment. Dus zodra het fluitsignaal gaat en de game wordt hervat is alles stil, maar als de wedstrijd even stil ligt vanwege een penalty of een time out or what ever, dan gaat de muziek keihard aan (goede stevige rock of 2 Unlimeted achtige opzwepende bekende deuntjes), worden er allerei wedstrijdjes gehouden waarmee het publiek (of een rij) wat kan winnen (bv een gratis cheese burger bij McD.). Dit alles wordt dan geprojecteerd op een groot scherm. Vooraf hebben in the Interior Savings Centre van het buffet gegeten (just 12 bucks!!). Het buffet was oke maar het ziet er allemaal zooo ongezellig uit. Het gevoel van een recreatieruimte in een bejaarden tehuis bekroop me enorm. Maar alles is hier zo. De Nederlandse betekenis van het woord 'gezelligheid' heeft voor mij wel wat meer inhoud gekregen, al hoewel ik daar de woorden nog niet voor heb (als ik ze heb, rapporteer ik uiteraad op mijn blog). Enfin, als je voor de Canadian Hockey exprience gaat, dan moet je daar je dan maar ook volledig induiken.
Links Dawn-Louise, rechts Marlies in de "bejaarden soos": a true hocky experience.
Dan de game. Het was super spannend. Uiteraard was ik voor de Blazers!! Elke keer stonden de Giants voor maar vlak voor de break scoorden de Blazers weer en stond het in de rust gelijk (ze spelen 3x20 minuten). In de laatste periode stonden de Blazers voor met 3-2, scoorden de Giants vlak achter elkaar 2 keer en vlak voor het eindsignaal scoorden de Blazers weer. Dus we kregen extra spleetijd met de stand 4-4. Helaas was het met sudden death in 30 seconden
bekeken en hebben we helaas verloren.
In de laatste 'break' was er een dance contest. Mensen in het publiek kunnen gaan dansen op de muziek en als de camera je 'spot' heb je kans om een prijs te winnen. Uiteraard heb ik mee gedaan, samen met Dawn-Louise. We moesen er even voor dansen voordat we op het screen waren te zien. Het publiek op onze tribune begonnen steeds harder voor ons te joelen en te applaudiseren: Dus we hebben gewonnen!! Kamloops weet, dat is er was!
Ik vond het echt super om dit mee te maken. Dit is echt iets Canadians. Ze zijn enorm trots op hun hockey en echte fans. Het vechten gebeurt op de court en niet tussen fans buiten zoals wij dat kennen. Ik heb veel gezinnen, of vaders met kinderen gezien. Het is echt een grote happening. Hoewel het me opvalt dat ze in Canada niet 'belevingsgericht' werken of communiceren (zoals ook bv de commercials op tv), tijdens zo'n wedstrijd maken ze er wel een en al entertainment van. Je hoeft je niet te vervelen, want er gebeurt constant wat. Tevens had ik geluk dat ik echt een goede game heb gezien. Er is niet gevochten (steeds een van eerste vragen hier als ik iemand vertel dat ik naar een game ben geweest), en de wedstrijd was echt spannend waarin beide teams lieten zien hoe enorme skilled players ze zijn. A true Canadadian hockey experience!!
No comments:
Post a Comment