Het semester loopt hier op het einde en dat leek me een goede aangelegenheid om nog eens aan collega's te vragen of ik een les mag bijwonen. Inmiddels kennen ze me een beetje en aan het einde van het semester kan ik ook enig indruk krijgen van het niveau. De invitations stromen binnen, dus ik heb inmiddels 3 lessen bezocht en ga morgen ook nog naar twee lessen.
Mijn eerste algemene indruk is dat inhoud erg overeenkomt met wat wij doen. Ik zie daarin veel gelijkenissen. Uiteraard is hun toepassingsgebied Toerism en zijn we binnen AfL meer bezig met Leisure. Ik weet helaas te weinig van onze Tourism programma's af om daarmee een goede vergelijking te maken.
Ten tweede vind ik dat zij studenten veel beter leren wat goed academisch schrijven is dan wij. Wat zij doen in de lessen is zeker toegepast en lijkt dus erg op wat wij doen, maar er wordt veel meer van studenten geeist dat zij op een juiste manier refereren, en dat ze andere onderzoeken betrekken in hun conclusies. Ik heb net een rapport gelezen van een student nav een derde jaars research klas. De wijze waarop deze student rapporteert over kwantitatief onderzoek is op een niveau wat zelfs onze Ircalt studenten niet tot nauwelijk haalden (de inhoud even daar gelaten!!). Ik denk dat we daar echt van kunnen leren! Ik weet ook van Kyra dat zij ESL studenten hierin schoolt en de wijze waaop ze dat doet, sprak me erg aan. Aan het einde van deze cursus of training moeten studenten een paper schrijven over een topic naar keuze en dit mag alles zijn. De inhoud wordt niet beoordeeld. Kyra zei dat vaak het onderwerp 'legalisering van soft drugs' bijvoorbeeld wordt gebruikt. Er wordt alleen beoordeeld op hoe de studenten rapporteren. Dus met voor en tegen argumenten, juiste referenties en citaten etc. Dat is een skill dat onze studenten gigantisch missen, zeg ik even zelf-reflectief!
Oke, even de drie lessen op een rij. Ten eerste heb ik TMGT 413 Tourist Behaviour bezocht. Dit was het laatste hoorcollege dat Lian gaf voordat studenten hun eindpresentaties moeten gaan doen. Het onderwerp was 'Destination Loyalty' en de link tussen motivation, satisfaction en loyalty. Wat ik goed vond aan deze les is dat Lian een onderzoek gebruikte van Yoon & Uysal (2005) en aan de hand daarvan met de studenten praatte over de link. Wat wij meer doen is de modellen of beter gezegd de theorieen erin gooien zonder studenten kritisch te maken of er uberhaupt wel een 'bewezen' link of beter gezegd causaliteit is tussen de theorieen en modellen. En uiteraard is de 'million dollar question' die elke marketeer in ieder geval wil weten hoe die link precies in elkaar zit. Lian heeft de theorieen die de onderzoekers hebben gebruikt besproken tav van motivation en satisfaction. Motivation houdt dan met name push en pull factoren in en voor satisfaction zijn verschillende modellen de revue gepasseerd. O.a. een model dat erg lijkt op het model van Mazursky dat wij gebruiken. Uitkomst van dit onderzoek was dat push factors tot tourist satisfaction leiden maar pull factors eigenlijk alleen maar tot een neutrale attitude. Echter push factoren zijn wel gelinked aan destination loyalty. Deze wijze, om vanuit onderzoek en wat aangetoond is in onderzoeken te praten over hoe je modelen kan gebruiken en wat ze betekenen voor een tourist manager, spreekt me erg aan. Ik vind vaak dat onze studenten theorieen en modellen als invuloefeningetjes gebruiken, en dat doen ze omdat wij ze het niet beter leren, denk ik. Ik wil zeker thuis er over nadenken hoe we hierin een omslag kunnen maken. Ook zag ik in de 'final thoughts' van Lian veel overeenkomsten in met onze Imageering benadering en dan met name een parallel met het model van Van Gool & Wijngaarden. De laatste twee vragen waren: Do some tourists have a more of a natural tendency to become loyal? en, Can a makerteer really influence loyalty? Ik moest meteen denken aan het model wat wij gebruiken van de 'staged event' en de 'socio-psychological framework' dat leidt tot een bepaalde beleving. Want dat is de million dollar question. Vanaf volgende week presenteren studenten in duos hun literature reviews (iets wat wij ook niet doen) waarbij ze een link moeten maken met de onderwerpen en onderzoeken die besproken zijn in de klas.
Toen naar Billy's class TMTG 405 Event Tourism. In deze klas deden 4 groepen hun eindpresentatie over hun project. Wederom enig feest van herkenning. De eerste 2 groepen hadden het onderwerp Volunteer Management en de laatste 2 groepen 'product development'. Aan deze klas heb ik ook mijn gastcollege Imagineering gegeven. De eerste groep moest het toepassen op de Canoe regetta. Het ging om het aantrekken van nieuwe vrijwilligers maar ook om het management ervan, omdat de opdrachtgever had aangegeven dat de harde kern vrijwiligers 'burn out ' verschijnselen had. De meiden hadden veel onderzoek gedaan, maar bleven in mijn ogen toch aan de oppervlakte. Ze benoemden alleen maar pull factoren ter motivatie maar hadden eigenlijk geen idee wat iemand bewoog (dus push factoren) om vrijwilliger te worden. Ook hadden ze een rits aan aanbevelingen en bleven ze aan de veilige kant. Als je op 10 paarden wedt, is er altijd wel een die wint. Ook kwamen ze niet goed uit vragen die ik stelde over wat voor soort iemand nu vrijwilliger daar zou willen worden. Wat ik goede ideeen vond was om te werken rondom het idee van 'friendly competition' en een buddy systeem onder de vrijwilligers in te voeren.
De tweede groep had de motivatie (vanuit push) om vrijwilliger te worden veel beter onderzocht en kon daar ook duidelijk meer over zeggen. Hun opdrachtgever was de Intermontane Challenge wat een biker challenge is. Hun probleem was met name dat de opdrachtgever geen vrijwilligers kon krijgen en dit duidelijk te maken had met hoe de opdrachtgever met potentiele vrijwilligers communiceerde. Wat ik goed vond aan hun presentatie was, naast de goede analyse omtrent volunteer motivatie, zij een vergelijking hadden gemaakt met een 'held' de Wistler Cup. Echter ook zij bleven aan de veilige kant met heel veel aanbevelingen en ze durfde geen keuzes te maken. Op mijn vraag wie 'leaders' waren binnen deze community en wie je dus als eerste erbij moet betrekken om een soort 'movement' te creeren, kwamen ze niet uit. Ze vonden dat ook eigenlijk niet.
Het grappige aan deze twee voobeelden en mijn feedback is dat ik heel erg op push factoren en waarden, emotionele binding met het event, ging zitten. Sommige studenten waren ook in Lian's klas, dus de connectie was makkelijk voor mij gemaakt.
De laatste twee groepjes vond ik erg goed maar die hadden meer ook ruimte om creatief te zijn. Zij moesten een nieuw product ontwikkelen voor de Kamloops Heritage Railway om een nieuwe doelgroep aan te trekken. Groepje drie kwam met een vampire train en het laatste groepje met een moordspel. De laatste groep was duidelijk het sterkst en had het erg goed onderbouwd. De derde groep was erg verrassend maar kon pas in de beantwoording van mijn vragen wat geloofwaardiger worden omdat ze toen beter inzicht gaven in het waarom van de keuze van een Vampieren thema wat op zich helemaal niks met train heritage te maken heeft.
Dus het was erg leuk om dit bij te wonen en een feest van herkenbaarheid. TRU studenten zijn gewoon net als NHTV studenten, maken dezelfde fouten, spelen soms op dezelfde fronten op safe maar kunnen ook enorm creatief zijn.
Vandaag heb TMGT 305 Reserach in Toursim bijgewoond, gegeven door Rob. Het gaat hier om de opzet en uitvoer van toegepast onderzoek. Rob zorgt er altijd voor dat er een daadwerkelijke opdrachtgever is en studenten moeten dan ook altijd het 'veld' in. Wat dat betreft is het 1 op1 te vergelijken met wat Marcel nu in de ILM doet. De organisatie is anders.
De klas loopt onder leiding van Rob het hele onderzoeksproces door en nu zijn op het punt beland dat ze data uit SPSS moeten gaan genereren en deze gaan interpreteren. Wij laten onze studenten hierin vaak los en verwachten dat ze dat gewoon goed doen. Wat ik erg goed vond aan deze les van Rob, en een les voor ons, is dat Rob tabellen had gemaakt van 2 vragen (frequencies en percentages) en met de klas al zijn overwegingen besprak. Dus, welke N neem je op een vervolg vraag als 90% van je steekproef niet meer mee doet. Neem je valid of real % en hoe rapporteer je hier nu over. Ook de rol van bias, wel of niet generaliseerbaar, wat voor sample het is (in dit geval self selected) en welke consequenties dat heeft en hoe je daar nu over rapporteert. In de tweede deel van de les liet hij een T toets zien en begon met de studenten te praten hoe ze nu kunen vast stellen of er daadwerkelijk verschil tussen de twee gecreerde groepen was. Uiteraard, net als onze studenten, kwamen de studenten met allerlei 'logische' redenen, behalve de statistische, dus de significantie. Was leuk om te zien, herkenbaar, maar ook leerzaam omdat ik nogmaals vind dat wij studenten niet tot nauwelijks begeleiden in hoe ze nu goed rapporteren en welke overwegingen je allemaal moet maken. De opzet is wel inductief en niet deductief, dus er zitten geen vooraf opgestelde hypotheses in de vragenlijst verwerkt die getest worden.
Al met al, een leuke indruk, feest van herkenning. Doet me ook goed. Ik stuur hier graag onze studenten naartoe. En leerzaam. Ik zie verbetering mogelijkheden voor ons. Qua niveau vind ik het lastig om hier een oordeel over te vellen. Het is zeker niet hoger als bij ons, maar ook niet lager. Dus ik denk dat het aardig gelijkwaardig is, accenten zijn alleen anders en het onderwijs is anders georganiseerd.
groetjes uit een Kamloops waar de zon schijnt en de wind is gaan liggen!! jippie ajee!
Mijn eerste algemene indruk is dat inhoud erg overeenkomt met wat wij doen. Ik zie daarin veel gelijkenissen. Uiteraard is hun toepassingsgebied Toerism en zijn we binnen AfL meer bezig met Leisure. Ik weet helaas te weinig van onze Tourism programma's af om daarmee een goede vergelijking te maken.
Ten tweede vind ik dat zij studenten veel beter leren wat goed academisch schrijven is dan wij. Wat zij doen in de lessen is zeker toegepast en lijkt dus erg op wat wij doen, maar er wordt veel meer van studenten geeist dat zij op een juiste manier refereren, en dat ze andere onderzoeken betrekken in hun conclusies. Ik heb net een rapport gelezen van een student nav een derde jaars research klas. De wijze waarop deze student rapporteert over kwantitatief onderzoek is op een niveau wat zelfs onze Ircalt studenten niet tot nauwelijk haalden (de inhoud even daar gelaten!!). Ik denk dat we daar echt van kunnen leren! Ik weet ook van Kyra dat zij ESL studenten hierin schoolt en de wijze waaop ze dat doet, sprak me erg aan. Aan het einde van deze cursus of training moeten studenten een paper schrijven over een topic naar keuze en dit mag alles zijn. De inhoud wordt niet beoordeeld. Kyra zei dat vaak het onderwerp 'legalisering van soft drugs' bijvoorbeeld wordt gebruikt. Er wordt alleen beoordeeld op hoe de studenten rapporteren. Dus met voor en tegen argumenten, juiste referenties en citaten etc. Dat is een skill dat onze studenten gigantisch missen, zeg ik even zelf-reflectief!
Oke, even de drie lessen op een rij. Ten eerste heb ik TMGT 413 Tourist Behaviour bezocht. Dit was het laatste hoorcollege dat Lian gaf voordat studenten hun eindpresentaties moeten gaan doen. Het onderwerp was 'Destination Loyalty' en de link tussen motivation, satisfaction en loyalty. Wat ik goed vond aan deze les is dat Lian een onderzoek gebruikte van Yoon & Uysal (2005) en aan de hand daarvan met de studenten praatte over de link. Wat wij meer doen is de modellen of beter gezegd de theorieen erin gooien zonder studenten kritisch te maken of er uberhaupt wel een 'bewezen' link of beter gezegd causaliteit is tussen de theorieen en modellen. En uiteraard is de 'million dollar question' die elke marketeer in ieder geval wil weten hoe die link precies in elkaar zit. Lian heeft de theorieen die de onderzoekers hebben gebruikt besproken tav van motivation en satisfaction. Motivation houdt dan met name push en pull factoren in en voor satisfaction zijn verschillende modellen de revue gepasseerd. O.a. een model dat erg lijkt op het model van Mazursky dat wij gebruiken. Uitkomst van dit onderzoek was dat push factors tot tourist satisfaction leiden maar pull factors eigenlijk alleen maar tot een neutrale attitude. Echter push factoren zijn wel gelinked aan destination loyalty. Deze wijze, om vanuit onderzoek en wat aangetoond is in onderzoeken te praten over hoe je modelen kan gebruiken en wat ze betekenen voor een tourist manager, spreekt me erg aan. Ik vind vaak dat onze studenten theorieen en modellen als invuloefeningetjes gebruiken, en dat doen ze omdat wij ze het niet beter leren, denk ik. Ik wil zeker thuis er over nadenken hoe we hierin een omslag kunnen maken. Ook zag ik in de 'final thoughts' van Lian veel overeenkomsten in met onze Imageering benadering en dan met name een parallel met het model van Van Gool & Wijngaarden. De laatste twee vragen waren: Do some tourists have a more of a natural tendency to become loyal? en, Can a makerteer really influence loyalty? Ik moest meteen denken aan het model wat wij gebruiken van de 'staged event' en de 'socio-psychological framework' dat leidt tot een bepaalde beleving. Want dat is de million dollar question. Vanaf volgende week presenteren studenten in duos hun literature reviews (iets wat wij ook niet doen) waarbij ze een link moeten maken met de onderwerpen en onderzoeken die besproken zijn in de klas.
Toen naar Billy's class TMTG 405 Event Tourism. In deze klas deden 4 groepen hun eindpresentatie over hun project. Wederom enig feest van herkenning. De eerste 2 groepen hadden het onderwerp Volunteer Management en de laatste 2 groepen 'product development'. Aan deze klas heb ik ook mijn gastcollege Imagineering gegeven. De eerste groep moest het toepassen op de Canoe regetta. Het ging om het aantrekken van nieuwe vrijwilligers maar ook om het management ervan, omdat de opdrachtgever had aangegeven dat de harde kern vrijwiligers 'burn out ' verschijnselen had. De meiden hadden veel onderzoek gedaan, maar bleven in mijn ogen toch aan de oppervlakte. Ze benoemden alleen maar pull factoren ter motivatie maar hadden eigenlijk geen idee wat iemand bewoog (dus push factoren) om vrijwilliger te worden. Ook hadden ze een rits aan aanbevelingen en bleven ze aan de veilige kant. Als je op 10 paarden wedt, is er altijd wel een die wint. Ook kwamen ze niet goed uit vragen die ik stelde over wat voor soort iemand nu vrijwilliger daar zou willen worden. Wat ik goede ideeen vond was om te werken rondom het idee van 'friendly competition' en een buddy systeem onder de vrijwilligers in te voeren.
De tweede groep had de motivatie (vanuit push) om vrijwilliger te worden veel beter onderzocht en kon daar ook duidelijk meer over zeggen. Hun opdrachtgever was de Intermontane Challenge wat een biker challenge is. Hun probleem was met name dat de opdrachtgever geen vrijwilligers kon krijgen en dit duidelijk te maken had met hoe de opdrachtgever met potentiele vrijwilligers communiceerde. Wat ik goed vond aan hun presentatie was, naast de goede analyse omtrent volunteer motivatie, zij een vergelijking hadden gemaakt met een 'held' de Wistler Cup. Echter ook zij bleven aan de veilige kant met heel veel aanbevelingen en ze durfde geen keuzes te maken. Op mijn vraag wie 'leaders' waren binnen deze community en wie je dus als eerste erbij moet betrekken om een soort 'movement' te creeren, kwamen ze niet uit. Ze vonden dat ook eigenlijk niet.
Het grappige aan deze twee voobeelden en mijn feedback is dat ik heel erg op push factoren en waarden, emotionele binding met het event, ging zitten. Sommige studenten waren ook in Lian's klas, dus de connectie was makkelijk voor mij gemaakt.
De laatste twee groepjes vond ik erg goed maar die hadden meer ook ruimte om creatief te zijn. Zij moesten een nieuw product ontwikkelen voor de Kamloops Heritage Railway om een nieuwe doelgroep aan te trekken. Groepje drie kwam met een vampire train en het laatste groepje met een moordspel. De laatste groep was duidelijk het sterkst en had het erg goed onderbouwd. De derde groep was erg verrassend maar kon pas in de beantwoording van mijn vragen wat geloofwaardiger worden omdat ze toen beter inzicht gaven in het waarom van de keuze van een Vampieren thema wat op zich helemaal niks met train heritage te maken heeft.
Dus het was erg leuk om dit bij te wonen en een feest van herkenbaarheid. TRU studenten zijn gewoon net als NHTV studenten, maken dezelfde fouten, spelen soms op dezelfde fronten op safe maar kunnen ook enorm creatief zijn.
Vandaag heb TMGT 305 Reserach in Toursim bijgewoond, gegeven door Rob. Het gaat hier om de opzet en uitvoer van toegepast onderzoek. Rob zorgt er altijd voor dat er een daadwerkelijke opdrachtgever is en studenten moeten dan ook altijd het 'veld' in. Wat dat betreft is het 1 op1 te vergelijken met wat Marcel nu in de ILM doet. De organisatie is anders.
De klas loopt onder leiding van Rob het hele onderzoeksproces door en nu zijn op het punt beland dat ze data uit SPSS moeten gaan genereren en deze gaan interpreteren. Wij laten onze studenten hierin vaak los en verwachten dat ze dat gewoon goed doen. Wat ik erg goed vond aan deze les van Rob, en een les voor ons, is dat Rob tabellen had gemaakt van 2 vragen (frequencies en percentages) en met de klas al zijn overwegingen besprak. Dus, welke N neem je op een vervolg vraag als 90% van je steekproef niet meer mee doet. Neem je valid of real % en hoe rapporteer je hier nu over. Ook de rol van bias, wel of niet generaliseerbaar, wat voor sample het is (in dit geval self selected) en welke consequenties dat heeft en hoe je daar nu over rapporteert. In de tweede deel van de les liet hij een T toets zien en begon met de studenten te praten hoe ze nu kunen vast stellen of er daadwerkelijk verschil tussen de twee gecreerde groepen was. Uiteraard, net als onze studenten, kwamen de studenten met allerlei 'logische' redenen, behalve de statistische, dus de significantie. Was leuk om te zien, herkenbaar, maar ook leerzaam omdat ik nogmaals vind dat wij studenten niet tot nauwelijks begeleiden in hoe ze nu goed rapporteren en welke overwegingen je allemaal moet maken. De opzet is wel inductief en niet deductief, dus er zitten geen vooraf opgestelde hypotheses in de vragenlijst verwerkt die getest worden.
Al met al, een leuke indruk, feest van herkenning. Doet me ook goed. Ik stuur hier graag onze studenten naartoe. En leerzaam. Ik zie verbetering mogelijkheden voor ons. Qua niveau vind ik het lastig om hier een oordeel over te vellen. Het is zeker niet hoger als bij ons, maar ook niet lager. Dus ik denk dat het aardig gelijkwaardig is, accenten zijn alleen anders en het onderwijs is anders georganiseerd.
groetjes uit een Kamloops waar de zon schijnt en de wind is gaan liggen!! jippie ajee!
No comments:
Post a Comment