A true Canadian weekend

Afgelopen weekend, 14 en 15 maart, ben ik met Kyra, Dave & Clair mee geweest naar hun cabin at the lake near Sun Peaks. Kyra is mijn ICC maatje op TRU en Dave is een echte ambachtsman die wooden lodges maakt. Dit huis, waar we het weekend hebben gespendeerd, is zijn zo gezegde 'thesis'. Het heeft hem 20 jaar gekost het huis af te bouwen (niet aan eenlopend uiteraard). Dave is een echte craftsman en houdt erg van om combinaties van verschillend hout te gebruiken in wat hij maakt. Het huis is echt waanzinnig mooi en staat ook vol met allerlei mooie meubels die hij gemaakt heeft. Op dit moment wonen ze downtown in Nothern Shore. Een paar jaar geleden hebben ze daar een oud huis gekocht uit de jaren '20 en in 6 maanden gerenoveerd. Helaas heb ik daar geen foto's van, maar het is echt een complete metamorfose. Ik heb het oude huis op foto's gezien, je herkent het gewoon niet meer. Het idee was om dit huis met winst te verkopen, maar door de economische crisis gaat dat nu niet. Wel hebben ze huurders voor het huis gevonden, dus in april verhuizen ze naar de lodge en gaan daar permanent wonen. Hier wat foto's van de lodge:

De voorkant. Dit zie je als je aankomt rijden

Als je voor het huis staat, is deze foto aan de rechter zijkant genomen.

Als je voor het huis staat, is deze foto aan de linkerkant genomen.

Zodra je hier aankomt, voel je gewoon dat je uit het dagelijks leven in Kamloops ontsnapt. Je hebt geen bereik op je cell phone, het water komt rechtstreeks uit de creek die daar loopt en het huis wordt verwarmd met een systeem dat is gebaseerd op het stoken van hout. Je hebt hier geen toegang op gemeentelijke voorzieningen, dus met gas stoken is waanzinnig duur, plus de warmte van hout stoken in dit systeem, geeft een veel aangenamere warmte in het huis. Het huis ligt ten opzichte van Kamloops een stuk hoger (het is ongeveer een half uur rijden) en er ligt hier dus ook nog een dikke laag sneeuw. Het is echt meteen laarzen en makkelijk kleren aan. Het gebied rond de lake is private owned. Er staan zo'n 5 huizen op. Dave is hier opgegroeid en eens was al dit land van zijn vader. Nu hebben ze alleen nog dit huis met een stuk land erbij. Aan de achterkant van het huis is een meer, en dus alleen die 5 huizen hebben toegang tot dit meer. Het is dus min of meer prive. Aan de achterkant hebben ze ook een dock, en Kyra vertelde me dat met die dock floaten op het meer, of bv met feestdagen vuurwerk op zetten en midden op het meer afsteken. Hier een foto van de achterkant met uitzicht op het prive meer.

Het huis heeft 3 lagen, en ze verhuren elke laag. Dit weekend woonden er nog 3 jongelui en de 4e was er net uitgetrokken. Dit zijn over het algemeen jongeren die op Sun Peaks werken (de skiresort, wat op zo'n kwartier rijden afstand ligt) in het seizoen. De basement, waar ik nu geslapen heb, heeft een eigen slaapkamer, woonkamer, keuken en badkamer. De 1st floor heeft een grote woonkamer met open keuken, een badkamer en een masterbed room en de 2nd floor heeft 2 slaapkamers en 2 badkamers. Op het moment dat wij er waren was de 2nd floor verhuurd.

Kyra en ik waren er al wat eerder en hebben rond gewandeld op het terrein zodat ik een idee kreeg van het gebied. Later kwamen Dave, Clair (Kyra's 4-jarige dochtertje) en de honden Twiggy (een oude, blinde en dove hond) en Zorro (een oude compleet seniele hond) aan in een waanzinnige truck (stuur aan de linker kant). Echter de truck kwam halverwege vast te zitten.

's Avonds hebben we heerlijk gegeten. Ook echt op z'n Canadian buitenleven manier. Steaks op de BBQ, en ik heb hout gehakt om de openhaard aan te steken. Zie hier het bewijs:

Het was een heerlijke relaxte avond, met een wijntje, een knapperend haard vuurtje en een waanzinnige Canadian atmosphere.

De volgende ochtend bleek er een drama te zijn ontstaan. Een van de huurders heeft een 4 maanden oude kat, Gilbert. Om 4.00 's nachts had Dave een van de honden er even uit gelaten en die was achter een dier aan gerend. 's Ochtends bleek dat dat dier Gilbert the cat te zijn en Gilbert was in een 20 meter hoge boom was geklommen en durfde er niet meer uit. We zijn toen aan de slag gegaan om die kat proberen te redden. Dave heeft hiervoor echt z'n leven gewaagd en is erg hoog in die boom geklommen:

Deze foto's zijn 's middag genomen, nadat we erug kwamen van Sun Peaks en nieuwe pogingen hebben gewaagd de kat te redden. De 2 foto's onder elkaar heb ik meteen achter elkaar genomen om een indruk te krijgen hoe ontzettend hoog die boom was. Gilbert zat echt helemaal in de top en het was te gevaarlijk hoger te klimmen omdat de takken echt te dun zijn om het gewicht te dragen.

Dit is een foto van Dave en hoe hoog hij geklommen is: Als je goed kijkt, zie je in de top iets zwart-wits, dat is Gilbert, in de top van de boom. Dus Dave is echt belachelijk hoog geklommen. We hebben alles geprobeerd: blikje zalm op een stok om hem naar beneden te lokken, gerammeld aan de boom, wellicht zou hij een paar meter vallen, en kon Dave erbij. De dierenbescherming gebeld, de brandweer gebeld. Maar alles zonder succes. Ik weet dat Dave vandaag (maandag de 16e) wederom terug gaat om die kat eruit te proberen te krijgen, want die houdt het niet een nacht langer vol in die boom.

Maar goed, na de eerste red pogingen, een true Canadian ontbijt: pancakes met appel en uiteraard Maple siroop! Bacon, eggs, gebakken aardappelen: echt heerlijk. Toen ski broeken aan en op naar Sun Peaks. Ik had snow shoes van een collega geleend, gezien ik niet ski en ben 's ochtends heerlijk in mijn eentje in een totaal eenzaam gebied gaan snow shoe-en. Heb een aantal eekhoorntjes gezien, en de ochtend was heerlijk: strak blauwe lucht en een zonnetje.

Met lunch hebben we elkaar ontmoet in een pub. Het weer was omgeslagen: grauw en het begon enorm te sneeuwen. Claire was niet echt lekker (wel gaaf hoor om zo'n klein 4-jarig meisje op haar skis naar beneden zien te komen). Ik had geen zin om in een enorme sneeuwbui te gaan snowshoe-en, dus Kyra, Claire en ik hebben wat rondgewandeld in de stad zodat Dave nog een paar runs kon maken. Wat ik al eerder zei, zo'n weekend ben je echt even totaal weg van je dagelijs leven. Is toch geweldig als je dat elk weekend gewoon kan doen?!!

Terug in de cabin hebben nog veel tijd gespendeerd om Gilbert te redden, maar dat mocht niet baten. We hebben gewacht tot het baasje van Gilbert er was en ook nog met hem wat pogingen ondernomen. Ik zal vandaag eens informeren hoe het is. Vervolgens moesten we nog de truck die vast zat uit de sneeuw en ijs duwen en toen konden we weer afzakken naar het stadse Kamloops. Een heerlijk weekend en een true Canadain experience!