A unionised environment

Afgelopen woensdag (25-2-09) ben ik bij Jan Petrar wezen eten. Zij heeft destijds Marcel gesproken en zo is het allemaal ontstaan dat ik hier nu ben. Ze zat midden in een verhuizing, dus het was er allemaal even niet van gekomen. Ik had gevraagd om een rondleiding bij TRU World en wat 'zakelijke' issues met haar te bespreken en dan wordt je meteen thuis uitgenodigd voor het diner. Van zowel de rondleiding als de zakelijke bespreking komt dan niet veel, maar dat overkomt me steeds hier. Ik word dan voor iets sociaals uitgenodigd en op een of andere manier is het dan niet meer gepast om over de zakelijk dingen te beginnen. Of ik ben dat niet gewend en is het Hollands om bepaalde gespreks onderwerpen alleen passend in bepaalde contexten te vinden. Ik weet het niet. Maar goed. Jan woont buiten Kamloops dus ze had een vriend, Geoff, ook uitgenodigd zodat ik met hem mee terug kon rijden naar Kamloops. Grappig detail om te vertellen is dat die dag (5 dagen geleden!!!!) er een sneeuwstorm hier was. Koud!!!!! Brrrrrr. We dachten ook even die avond dat we ingesneeuwd zouden raken (was natuurlijk wel een leuk verhaal geweest). Vanaf gisteren is hier de temperatuur goed boven nul en alles begint te smelten. Vandaag was het een enorm zonnige dag. Tja, Canada en climat change.

Maar goed. Geoff heeft zoooo ontzettend veel gedaan internationaal gezien dat het soms lastig was voor mij om zijn verhalen bij te houden. Hier even kort zn CV: Coordinator refugee program voor de World University Service Canada, manager programs at AFS Intercultural Programs, at Tru is hij manager Study Abroad (wat Jan nu doet), director of the Indian Campus en manager International Marketing geweest. Nu is hij Business Development Director Canada of the Study Group Australia. Volgens mij is hij in elk Europees land geweest en heeft ook een tijd in Nederland gewoond. We hebben woensdag erg leuk over internationale ervaringen zitten kletsen, of beter gezegd hij heeft me veel verteld. Meest bizarre situaties waarin hij terecht is gekomen. Afgelopen zaterdag hebben Jan en ik bij Geoff gegeten en zijn we daarna naar een productie van alternatief theater geweest. Ontzettend slim en geestig in elkaar gezet. Zeer creatief!! Ik heb enorm gelachen. Maar goed, dit wilde ik allemaal niet schrijven, maar over de unionised environment op TRU waar ze me afgelopen zaterdag over vertelden. Elke laag in TRU heeft zijn eigen union, of in ieder geval staff en faculty members hebben een union (een verschillende). Administrators hebben volgens mij niet echt een union. De union van staff is Cupe, zo worden ze dus ook wel genoemd. Het blijkt dat met name de Kamloops Cupe union enorm lastig is en heel veel macht heeft. Als er bij TRU World een vacature is, geeft Cupe gewoon de kandidaat, dus je houd sollicitatiegesprekken voor de vorm. Bij TRU World kunnen ze nog wel wat eisen in brengen, zoals internationale ervaring of de beheersing van een tweede taal om zo nog enige natuurlijke selectie te laten plaatsen vinden. Andere methodes die ze gebruiken is er voor zorgen dat er een 'slecht imago' rondom de manager en de werksfeer hangt. Dus zowel Geoff als nu Jan zorgen er voor dat alle Cupes weten dat je bij TRU world hard moet werken en dat het lastige bazen zijn. Ook proberen ze soms een roddel te verspreiden bij degene die degene op de lijst kent als ze de persoon niet zien zitten. Toen ik woensdagavond naar TRU world kwam om Jan op te pikken, heb ik daar ook de directuer van TRU world ontmoet, Vera. Gedrieen hebben we even informeel staan kletsen over docenten exchange en hoe jammer het was dat het niet gelukt was iemand van TRU terug te krijgen. Vervolgens vroeg Vera wie mijn verblijf financierde en dat wekte nogal wat verbazing omdat dat binnen TRU gewoon niet te bedenken is, want wie moet dan de course overnemen (remember: eilandjes!!) en hoe zat het dan met pension benefits en dan verlies je een aantal maanden op je pensioen en weet ik veel wat. Heel eerlijk gezegd was ik haar totaal kwijt tijdens het gesprek. Later bleek dat Jan daar ook niet zo veel mee kan en ze meer de insteek heeft als ons, maar anderzijds beroept ze zich meteen op de kaders van haar functie. Zij gaat over studying abroad en niet over lecturer exchange. Nu Geoff en Jan mij vertelde dat ze in zo'n sterke unionised envornment werken, begin ik het wel iets beter te begrijpen. Ze volgens daar ook cursussen voor. 'To accommodate' blijkt het sleutelwoord te zijn. Zowel in het systeem als in de structuur als, volgens mij ook in de houding en identiteit van de Canadees (maar daarover later een keer meer) zitten er gewoon heel veel beperkingen. Ze zijn NIET flexibel. Ook als een CUPE bv op bezoek zou gaan naar een universiteit in het buitenland moet echt elk uur uitbetaald worden, hebben ze recht op koffie pauze na zo veel uur etc. Ja, dat staat flexibiliteit enorm in de weg. Een ander iets waar het over gehad hebben en dit enigzins raakt, is de enorme gelaagdheid van TRU. Volgens Geoff is TRU daar ook wel leading in. Je wordt echt dood gegooid met presidents, vice-presidents, manager, chairs, deans, adminsitrators, directors etc. En ook iemand als Jan moet echt door heel veel lagen heen om iets te willen en dat is haast ondoendelijk, dus blijf je ook op je eilandje want daar heb je controle over, is zo mijn gedachtegang en gevoel hierbij. De reden voor al die titels is om goede mensen uit het bedrijfsleven aan te trekken. Ze komen anders niet en volgens mij is het een manier om het juiste bedrag te kunnen neerleggen, door maar weer een titel te verzinnen.
Ja, zo zie je maar als je praat over 'internationalisering' in een internationale context schuilt er vaak heel veel achter om het echt te begrijpen waar de ander nu het precies over heeft.