In de week van 2 t/m 6 maart zijn er 'the International Days' at TRU. Volgens mij valt dat precies in dezelfde week als the International Week op de NHTV. Bij deze de link!
http://www.tru.ca/internationaldays.html
Ik ga samen met Kyra Garson een workshop verzorgen en geef een presentatie over intercultural learning.
Thursday, February 19, 2009
Het onderwijssyteem: Tourism Management Department (deel 1)
Hoe zit het syteem hier in elkaar?
Ik heb van veel mensen hier begrepen dat het geen zin heeft om het Canadese onderwijs systeem echt te proberen te begrijpen, maar ik zal proberen wat uit te leggen over de School of Tourism. Wat ik al eerder op mijn blog heb laten vallen is dat de Canadesen dol op keuzes zijn, zo ook in het onderwijs. Veel is mogelijk en allemaal aan de student hoe het te doen. Van hen kunnen we dus nog wel wat leren wat betreft vraag- gestuurdheid!!!
Maar goed. De School of Tourism heeft 3 departments:
1) Tourism Management
2) Adventure Studies
3) Culinary Arts.
Ondanks dat ze onder dezelfde dean en adminstrators vallen, zijn ze wel gescheiden. Ook zitten de kantoren allemaal in andere gebouwen. Ik zit bij Tourism Management. Ik heb wel collega’s van de andere departments ontmoet, maar ik kom ze niet dagelijks tegen.
Het tweede onderscheid dat ze maken is :
1) Certificate program, dat behaal je binnen 1 jaar.
2) Diploma program, behaal je na 2 jaar.
3) Degree program, behaal je na 4 jaar.
Laat ik beginnen bij de Tourism Management Department.
Degree program
In de Degree kunnen studenten kiezen tussen 3 majors. Dus de Bachelor of Tourism Management Degree heeft een major in 1) Adenture Studies, 2) Entrepeneurship, 3) Management.
Elk jaar is 30 ects. De eerste twee jaar bestaat uit 48 ects aan verplichte vakken en 12 ects aan ‘lower level electives’. Dit zijn keuzevakken, dus courses die studenten kunnen doen bij andere schools, bijvoorbeeld de School of Business. Lower level verwijst naar het feit dat het alleen jaar 1 of 2 courses mogen zijn. Als een student een semester op exchange gaat, bijvoorbeeld naar de NHTV, kunnen de verdiende ects worden gebruikt om die electives in te vullen. Een course is 3 of 6 ects, maar meestal het eerste. Dus als je het hier hebt over fulltime studeren, heb je het over een 5 courses program (beide semsters 5 courses). Dit heeft al wat verwarring tussen mij en collega’s opgeleverd omdat wij denken in work load uren van onze studenten als we het over credits hebben.
Na jaar 1& 2 moeten studenten een minimum aan 500 uur gedocumenteerde en relevante werk ervaring kunnen aantonen.
In jaar 3 en 4 komen de echte keuzes. Ten eerste kiest de student een major. Dit zijn:
1) Adventure Studies, 2) Entrepreneurship of 3) Management.
In de major heeft de student 2 verplichte vakken, totaal 6 ects. Vervolgens kan de studenten uit een beperkt aantal vakken kiezen binnen de major voor 18 credits. Vervolgens kiest de student een minor voor 12 credits. Dit mag niet hetzelfde onderwerp zijn als de major. Bij de school of Tourism kunnen ze kiezen tussen de minors 1) International Advernture Tourism Development, 2) Adventure Studies, 3) Entrepeneurship. Maar ze kunnen ook een minor kiezen die op een andere school wordt aangeboden, bv de minor marketing bij de School of Business. Vervolgens moeten ze 12 credits aan lower level electives en 12 credits aan upper level electives kiezen (dat zijn dus 3e en 4e jaars vakken van andere schools).
Het blijkt ook dat veel toursim management studenten hun minor bij de School of Business doen. Andersom trekt de Tourism Managment Department weinig studenten van andere schools aan om een minor te volgen.
Diploma
Binnen Tourism Management kunnen studenten 4 soorten diploma’s halen:
1) Event and Conventions Management
2) Resort and Hotel Management
3) Sports Event Management
4) Tourism Managment.
De eerste 2 zijn diploma’s waar veel studenten voor komen. Sports Event Management moet zich volgens mij nog bewijzen en is in een ontwikkelingsfase. Van de laatste willen ze graag af. Ik heb begrepen dat in het oosten geen degree in tourism wordt aangeboden, dus dat ze veel Tourism diploma studenten aantrekken die in jaar 3 kunnen instromen en zo hun degree te kunnen halen. Ook wordt het studenten wat afgeraden een diploma in Tourism te doen en door te gaan voor de Degree omdat de kansen op de arbeidsmarkt vergroot.
Opvallend vond ik wel, toen ik bij de informatie sessie was over studying abroad, heb ik daar 2 Tourism Management studenten ontmoet. Uiteraard heb ik ze aangesproken om de NHTV te promoten. De eerste vraag die ik kreeg was of je een diploma kon halen bij ons (?!).
De diploma programs zijn aardig pre-set. Er zit hier een minimum aan keuze vakken. De keuze beperkt zich tot de keuze van een vak in een bepaald vakgebied, zoals economy.
Ook bij de diploma’s zijn de studenten verplicht om ‘Before graduating, and in order to receive the Diploma, students must complete a minimum of 500 hours of relevant work experience in the industry’.
Studenten kunnen dit op eigen houtje doen of via de CO-OP option, maar daarover later meer.
Certificates
Ten slotte bieden ze twee Certifcate programs aan. Event Management (online) van 15 credits (1 semester) en Aboriginal Tourism Certificate van 30 credits (1 jaar). Ook hier zijn de vakken pre-set.
Organisatie
In de eerste twee jaar wordt er voornamelijk door de department ingeroosterd en houden ze cohorts bij ekaar (groep studenten die dezelfde richting hebben gekozen). Daarna hangt het echt af van wat de student kiest. Dus studenten kunnen bij allerlei ‘soorten’ studenten in de klas zitten. Ik heb de indruk dat de autonomie groot is. Een docent geeft een bepaalde course, er is natuurlijk een course outline, maar voor de rest vult de docent dat naar eigen inzicht in. Bijvoorbeeld de collega die nu het vak Event Tourism geeft (ik ga daar ook een gastcollege geeft) heeft een tweetal projecten met zijn klas opgezet. Het eerste project betreft de betrokkenheid van de studenten bij het filmfestival in Kamloops en het tweede project betreft de organisatie van een metall avond iswm social workers om een bepaalde subgroep jongeren in Kamloops te bereiken. Of, waar ik al eerder over berichtte, een collega die een excursie in last naar de Aboriginals reservaat. Ook is er een collega die nu een Research Course geeft waarbij wordt samengewerkt met tourism organisaties die betrokken zijn bij de destination markering. Of een andere collega heeft studenten de opdracht gegeven een poster presentatie te maken over tourism organisaties die een best practice zijn wat betreft sustainability. Vaak worden voor deze extra opdrachten geen cijfer gegeven, of telt het maar marginaal mee.
Ik heb van veel mensen hier begrepen dat het geen zin heeft om het Canadese onderwijs systeem echt te proberen te begrijpen, maar ik zal proberen wat uit te leggen over de School of Tourism. Wat ik al eerder op mijn blog heb laten vallen is dat de Canadesen dol op keuzes zijn, zo ook in het onderwijs. Veel is mogelijk en allemaal aan de student hoe het te doen. Van hen kunnen we dus nog wel wat leren wat betreft vraag- gestuurdheid!!!
Maar goed. De School of Tourism heeft 3 departments:
1) Tourism Management
2) Adventure Studies
3) Culinary Arts.
Ondanks dat ze onder dezelfde dean en adminstrators vallen, zijn ze wel gescheiden. Ook zitten de kantoren allemaal in andere gebouwen. Ik zit bij Tourism Management. Ik heb wel collega’s van de andere departments ontmoet, maar ik kom ze niet dagelijks tegen.
Het tweede onderscheid dat ze maken is :
1) Certificate program, dat behaal je binnen 1 jaar.
2) Diploma program, behaal je na 2 jaar.
3) Degree program, behaal je na 4 jaar.
Laat ik beginnen bij de Tourism Management Department.
Degree program
In de Degree kunnen studenten kiezen tussen 3 majors. Dus de Bachelor of Tourism Management Degree heeft een major in 1) Adenture Studies, 2) Entrepeneurship, 3) Management.
Elk jaar is 30 ects. De eerste twee jaar bestaat uit 48 ects aan verplichte vakken en 12 ects aan ‘lower level electives’. Dit zijn keuzevakken, dus courses die studenten kunnen doen bij andere schools, bijvoorbeeld de School of Business. Lower level verwijst naar het feit dat het alleen jaar 1 of 2 courses mogen zijn. Als een student een semester op exchange gaat, bijvoorbeeld naar de NHTV, kunnen de verdiende ects worden gebruikt om die electives in te vullen. Een course is 3 of 6 ects, maar meestal het eerste. Dus als je het hier hebt over fulltime studeren, heb je het over een 5 courses program (beide semsters 5 courses). Dit heeft al wat verwarring tussen mij en collega’s opgeleverd omdat wij denken in work load uren van onze studenten als we het over credits hebben.
Na jaar 1& 2 moeten studenten een minimum aan 500 uur gedocumenteerde en relevante werk ervaring kunnen aantonen.
In jaar 3 en 4 komen de echte keuzes. Ten eerste kiest de student een major. Dit zijn:
1) Adventure Studies, 2) Entrepreneurship of 3) Management.
In de major heeft de student 2 verplichte vakken, totaal 6 ects. Vervolgens kan de studenten uit een beperkt aantal vakken kiezen binnen de major voor 18 credits. Vervolgens kiest de student een minor voor 12 credits. Dit mag niet hetzelfde onderwerp zijn als de major. Bij de school of Tourism kunnen ze kiezen tussen de minors 1) International Advernture Tourism Development, 2) Adventure Studies, 3) Entrepeneurship. Maar ze kunnen ook een minor kiezen die op een andere school wordt aangeboden, bv de minor marketing bij de School of Business. Vervolgens moeten ze 12 credits aan lower level electives en 12 credits aan upper level electives kiezen (dat zijn dus 3e en 4e jaars vakken van andere schools).
Het blijkt ook dat veel toursim management studenten hun minor bij de School of Business doen. Andersom trekt de Tourism Managment Department weinig studenten van andere schools aan om een minor te volgen.
Diploma
Binnen Tourism Management kunnen studenten 4 soorten diploma’s halen:
1) Event and Conventions Management
2) Resort and Hotel Management
3) Sports Event Management
4) Tourism Managment.
De eerste 2 zijn diploma’s waar veel studenten voor komen. Sports Event Management moet zich volgens mij nog bewijzen en is in een ontwikkelingsfase. Van de laatste willen ze graag af. Ik heb begrepen dat in het oosten geen degree in tourism wordt aangeboden, dus dat ze veel Tourism diploma studenten aantrekken die in jaar 3 kunnen instromen en zo hun degree te kunnen halen. Ook wordt het studenten wat afgeraden een diploma in Tourism te doen en door te gaan voor de Degree omdat de kansen op de arbeidsmarkt vergroot.
Opvallend vond ik wel, toen ik bij de informatie sessie was over studying abroad, heb ik daar 2 Tourism Management studenten ontmoet. Uiteraard heb ik ze aangesproken om de NHTV te promoten. De eerste vraag die ik kreeg was of je een diploma kon halen bij ons (?!).
De diploma programs zijn aardig pre-set. Er zit hier een minimum aan keuze vakken. De keuze beperkt zich tot de keuze van een vak in een bepaald vakgebied, zoals economy.
Ook bij de diploma’s zijn de studenten verplicht om ‘Before graduating, and in order to receive the Diploma, students must complete a minimum of 500 hours of relevant work experience in the industry’.
Studenten kunnen dit op eigen houtje doen of via de CO-OP option, maar daarover later meer.
Certificates
Ten slotte bieden ze twee Certifcate programs aan. Event Management (online) van 15 credits (1 semester) en Aboriginal Tourism Certificate van 30 credits (1 jaar). Ook hier zijn de vakken pre-set.
Organisatie
In de eerste twee jaar wordt er voornamelijk door de department ingeroosterd en houden ze cohorts bij ekaar (groep studenten die dezelfde richting hebben gekozen). Daarna hangt het echt af van wat de student kiest. Dus studenten kunnen bij allerlei ‘soorten’ studenten in de klas zitten. Ik heb de indruk dat de autonomie groot is. Een docent geeft een bepaalde course, er is natuurlijk een course outline, maar voor de rest vult de docent dat naar eigen inzicht in. Bijvoorbeeld de collega die nu het vak Event Tourism geeft (ik ga daar ook een gastcollege geeft) heeft een tweetal projecten met zijn klas opgezet. Het eerste project betreft de betrokkenheid van de studenten bij het filmfestival in Kamloops en het tweede project betreft de organisatie van een metall avond iswm social workers om een bepaalde subgroep jongeren in Kamloops te bereiken. Of, waar ik al eerder over berichtte, een collega die een excursie in last naar de Aboriginals reservaat. Ook is er een collega die nu een Research Course geeft waarbij wordt samengewerkt met tourism organisaties die betrokken zijn bij de destination markering. Of een andere collega heeft studenten de opdracht gegeven een poster presentatie te maken over tourism organisaties die een best practice zijn wat betreft sustainability. Vaak worden voor deze extra opdrachten geen cijfer gegeven, of telt het maar marginaal mee.
Wednesday, February 18, 2009
De multiculturele samenleving: Canadians & Aboriginals
Ik heb net lang tijdens de lunch pauze met een collega zitten praten over de rol en plaats van de native people, of First Nations, of Aboriginals, of Indians, in Canada. Dat geeft een heel interessant perspectief op de multiculturaliteit in Canada. Het is me de afgelopen weken opgevallen, en zeker ook tijdens de Teachers Practicum Colloqium van afgelopen maandag, dat er veel 'effort' wordt gestopt in het geven van een voice aan First Nations. Vandaag heb ik daar wat achtergrond informatie over gekregen. First Nations en de Canadesen, of beter gezegd the offspring of the Europeans die zo'n 500 jaar geleden Canada als land toe-eigenden, leven erg gesegregeerd. Toen de Europeans hier kwamen zijn er allerlei treaties getekend over land eigening etc. Aborginals zijn in reservaten 'gestopt' en vandaar uit gecontrolleerd. De Aboriginals leven in 'bands' wat je kan zien als een soort tribe. Grappige anectdote tussendoor is dat vorige week woensdag ik de open avond van de de School of Tourism heb bijgewoond. Hier waren toen 3 Aboriginal geinteresseerden en toen ze over de 'bands' begonnen te praten, heb ik me afgevraagd wat het er toe deed dat ze in een band speelden? Ja, als Europeaan ben je hier soms wat dom naief. Anyway, wat ik begrepen heb, is dat de bands zeg maar soort communities vormen en hen wordt toegestaan te vissen en te jagen voor eigen levensonderhoud. Canadesen mogen niet altijd zo maar vissen en jagen, dat is streng gereguleerd. Aan de ene kant vallen de Aboriginals onder de Indian Act, die dus zulke dingen toestaan. Aan de andere kant worden Aborigals weinig toegestaan, want als ze bepaalde businesses wilde ondernemen buiten het reservaat kon dat weer niet vanwege bv de bescherming van wildlife. Eigenlijk zitten ze dus constant in de spagaat en moeten ze op hun reservaat blijven. Wat er ook gebeurd is, is dat vanaf 1870 kinderen van Aboriginals uit hun community werden gehaald en op residential schools werden geplaatst om zo meer 'productive members of the Canadian society' te worden. De katholieken runden deze scholen en de bedoeling was min of meer Aboriginal kinderen te assimileren in de Canadese society. Echter veel misstanden hebben daar plaatsgevonden. Naast het feit dat kinderen uit hun vertrouwde omgeving worden weggerukt en zich anders moeten leren gedragen omdat dat 'goed' is, vonden er ook misstanden als sexueel misbruik plaats. De last government-run Indian residential school is in 1996 gesloten.
Zo'n 20 jaar geleden is er in British Columbia ontdekt dat in de tijd dat Europeans hier kwamen er nooit treaties zijn getekend. 95% van het Canadese land is 'from the crown', dus public land. Met deze ontdekking bleek dus dat 95% van het land eigenlijk nog steeds de Aboriginals toe behoord. Het provinciale bestuur van BC heeft dit ook erkend en Aboriginals hebben nu een soort 'veto' gekregen. Bijvoorbeeld, er is een voorstel geweest om de ski resort Sun Peaks (hier vlakbij, zie mijn foto's) uit te breiden en de Aboriginals hebben dit tegen gehouden. Ik heb de indruk dat met name in BC deze erkenning groot en duidelijk is gedaan in vergelijking met andere provincies in Canada. De geschiedenis is wel gelijk, maar deze erkenning typeert BC.
Wat ik al zei, Aboriginals en Canadians leven heel erg gesegereerd. Er is echt een compleet cultuur verschil, of misschien ook wel cultuur shock te ondergaan binnen een paar kilometers afstand. Mijn collega vertelde dat in het kader van een course hij met studenten naar de Aboriginal reservaat van Kamloops is geweest. Toen hij vroeg in de klas wie Aboriginals in kennis- of vriendenkring had, was dat niemand en maar 1 of 2 studenten hadden ooit een Aboriginal ontmoet. Ter voorbereiding moesten de studenten naar een Aboriginal activiteit wat toevallig in die periode gehouden werd op TRU om te interacteren met Aboriginal peers. Het bleek dat deze studenten dat dood en dood eng vonden! Mijn collega moest min of meer de script uitschrijven hoe ze dat moesten doen en aanpakken. Er zijn veel vooroordelen over Aboriginals: dat ze lui zijn en aggresief, en de studenten waren bang voor ze. Ook wordt bijvoorbeeld op school tijdens geschiedenisles niets over de geschiedenis dan wel de cultuur van de Aboriginals verteld. Er is dus sprake van veel ontwetendheid. Ook vertelde hij dat er dus een enorm cultuur verschil is. Hij was vooraf op het reservaat geweest om te overleggen of hij kon komen met de studenten en hoe ze dat gingen aanpakken. Daarna volgde het herkenbare verhaal dat ze niet terug mailden en een tijdschema of agenda niet belangrijk vonden. Mijn collega had dus ook tegen de studenten gezegd 'ik heb geen idee wat er precies gaat gebeuren, maar we gaan er met een open mind naartoe'. Bij aankomst hadden de studenten ook min of meer verwacht dat de chief met een tooi op z'n hoofd en in tradionele kleding hen op zou wachten. Hij liep gewoon in spijkerbroek en leren jas en benoemde dat ook!! Dit is ook een soort van Orietalisme, de Canadesen maken een soort 'exotic' figuren van de First Nations.
Tijdens dit gesprek kwam er een andere collega bij zitten en met haar ging eigenlijk het gesprek verder. Zij benadrukte dat er veel problemen waren onder de Abroiginals, wat Rob me trouwens ook had verteld. Ze leven echt aan de onderkant van de samenleving. Er zijn alcohol problemen en bv veel diabetis. Ook vertelde zij dat Aboriginal studenten het moeilijk kunnen waarmaken op TRU, of welke universiteit dan ook. Het is een enorme cultuurshock voor een Aboriginal om zich aan te passen aan de regels, normen en waarden van de Canadese univerisiteiten en school systeem. Aan de andere kant is er sprake van totale ontwetendheid en onbegrip aan Canadese kant. Zo vertelde afgelopen maandag een afgestudeerde Aboriginal TRU student tijdens een van de workshops dat tijden haar studie een geograaf (docent) in de klas had gezegd dat voor de aankomst van de Europeanen in Canda, de bergen nog geen namen hadden. Voor haar was dat als een klap in haar gezicht, maar als enige Aboriginal student in de klas, sta je niet op om eens even je docent een les te geven in geschiedenis. Ook vertelde ze dat een bepaald boek werd besproken in klas geschreven door een Aboriginal. Vervolgens was de vraag van een klasgenoot aan de docent waar toch alle woede in de toon vandaan komt , waarop vervolgens de docent Jo-Anne aankeek. Ook tijdens de TPC van afgelopen maandag heb ik een huidige Aboriginal student ontmoet (had toen nog niet helemaal door dat bijzonder was. Ik zat toevallig naast haar). Ook zij vertelde dat ze vaak verantwoordelijk wordt gesteld om Canadezen te onderwijzen over de Aborginals. Dat moet dus juist niet gebeuren. Voor ons trouwens ook een les in het kader van diversiteit in de klas!!! Ook viel het me op dat de 2e collega waarmee ik tijdens de lunch aan het praten was een minder genuanceerde mening had. Zij benadrukte de problemen, dat de studenten niet mee konden komen, een lage attendance hadden maar wel alles door de government betaald kregen. Van de ongelijke behandeling en zaken die in het verleden gebeurd zijn, wilde ze niet echt weten. Ook probeerde ik bij haar door te vragen hoe nu toch kan dat de groepen zo enorm gescheiden van elkaar leven. Na 500 jaar zou je toch verwachten dat er een mix is ontstaan, een soort van creolisering. Daar ging ze absoluut niet op in. Waarom weet ik niet.
Nogmaals er zijn dus enorme verschillen in culturele normen en waarden te ontdekken binnen een kleine straal. Ik moet toch vaak denken aan hoe in Nederland de beeldvorming kan zijn over Marokkaanse Islamieten. Daar lijkt het soms wat op, terwijl aan de andere kant het respect en de voorzichtigheid hier eraf drupt. Nu, begrijp dus ook waarom: vanwege de erkenning wat de Aboriginals allemaal is aangedaan te beginnen met het feit dat de treaties nooit getekend zijn. Ik ga en wil nog zeker meer leren over dit onderwerp en daarover berichten op mijn blog. Word vervolgd!
Zo'n 20 jaar geleden is er in British Columbia ontdekt dat in de tijd dat Europeans hier kwamen er nooit treaties zijn getekend. 95% van het Canadese land is 'from the crown', dus public land. Met deze ontdekking bleek dus dat 95% van het land eigenlijk nog steeds de Aboriginals toe behoord. Het provinciale bestuur van BC heeft dit ook erkend en Aboriginals hebben nu een soort 'veto' gekregen. Bijvoorbeeld, er is een voorstel geweest om de ski resort Sun Peaks (hier vlakbij, zie mijn foto's) uit te breiden en de Aboriginals hebben dit tegen gehouden. Ik heb de indruk dat met name in BC deze erkenning groot en duidelijk is gedaan in vergelijking met andere provincies in Canada. De geschiedenis is wel gelijk, maar deze erkenning typeert BC.
Wat ik al zei, Aboriginals en Canadians leven heel erg gesegereerd. Er is echt een compleet cultuur verschil, of misschien ook wel cultuur shock te ondergaan binnen een paar kilometers afstand. Mijn collega vertelde dat in het kader van een course hij met studenten naar de Aboriginal reservaat van Kamloops is geweest. Toen hij vroeg in de klas wie Aboriginals in kennis- of vriendenkring had, was dat niemand en maar 1 of 2 studenten hadden ooit een Aboriginal ontmoet. Ter voorbereiding moesten de studenten naar een Aboriginal activiteit wat toevallig in die periode gehouden werd op TRU om te interacteren met Aboriginal peers. Het bleek dat deze studenten dat dood en dood eng vonden! Mijn collega moest min of meer de script uitschrijven hoe ze dat moesten doen en aanpakken. Er zijn veel vooroordelen over Aboriginals: dat ze lui zijn en aggresief, en de studenten waren bang voor ze. Ook wordt bijvoorbeeld op school tijdens geschiedenisles niets over de geschiedenis dan wel de cultuur van de Aboriginals verteld. Er is dus sprake van veel ontwetendheid. Ook vertelde hij dat er dus een enorm cultuur verschil is. Hij was vooraf op het reservaat geweest om te overleggen of hij kon komen met de studenten en hoe ze dat gingen aanpakken. Daarna volgde het herkenbare verhaal dat ze niet terug mailden en een tijdschema of agenda niet belangrijk vonden. Mijn collega had dus ook tegen de studenten gezegd 'ik heb geen idee wat er precies gaat gebeuren, maar we gaan er met een open mind naartoe'. Bij aankomst hadden de studenten ook min of meer verwacht dat de chief met een tooi op z'n hoofd en in tradionele kleding hen op zou wachten. Hij liep gewoon in spijkerbroek en leren jas en benoemde dat ook!! Dit is ook een soort van Orietalisme, de Canadesen maken een soort 'exotic' figuren van de First Nations.
Tijdens dit gesprek kwam er een andere collega bij zitten en met haar ging eigenlijk het gesprek verder. Zij benadrukte dat er veel problemen waren onder de Abroiginals, wat Rob me trouwens ook had verteld. Ze leven echt aan de onderkant van de samenleving. Er zijn alcohol problemen en bv veel diabetis. Ook vertelde zij dat Aboriginal studenten het moeilijk kunnen waarmaken op TRU, of welke universiteit dan ook. Het is een enorme cultuurshock voor een Aboriginal om zich aan te passen aan de regels, normen en waarden van de Canadese univerisiteiten en school systeem. Aan de andere kant is er sprake van totale ontwetendheid en onbegrip aan Canadese kant. Zo vertelde afgelopen maandag een afgestudeerde Aboriginal TRU student tijdens een van de workshops dat tijden haar studie een geograaf (docent) in de klas had gezegd dat voor de aankomst van de Europeanen in Canda, de bergen nog geen namen hadden. Voor haar was dat als een klap in haar gezicht, maar als enige Aboriginal student in de klas, sta je niet op om eens even je docent een les te geven in geschiedenis. Ook vertelde ze dat een bepaald boek werd besproken in klas geschreven door een Aboriginal. Vervolgens was de vraag van een klasgenoot aan de docent waar toch alle woede in de toon vandaan komt , waarop vervolgens de docent Jo-Anne aankeek. Ook tijdens de TPC van afgelopen maandag heb ik een huidige Aboriginal student ontmoet (had toen nog niet helemaal door dat bijzonder was. Ik zat toevallig naast haar). Ook zij vertelde dat ze vaak verantwoordelijk wordt gesteld om Canadezen te onderwijzen over de Aborginals. Dat moet dus juist niet gebeuren. Voor ons trouwens ook een les in het kader van diversiteit in de klas!!! Ook viel het me op dat de 2e collega waarmee ik tijdens de lunch aan het praten was een minder genuanceerde mening had. Zij benadrukte de problemen, dat de studenten niet mee konden komen, een lage attendance hadden maar wel alles door de government betaald kregen. Van de ongelijke behandeling en zaken die in het verleden gebeurd zijn, wilde ze niet echt weten. Ook probeerde ik bij haar door te vragen hoe nu toch kan dat de groepen zo enorm gescheiden van elkaar leven. Na 500 jaar zou je toch verwachten dat er een mix is ontstaan, een soort van creolisering. Daar ging ze absoluut niet op in. Waarom weet ik niet.
Nogmaals er zijn dus enorme verschillen in culturele normen en waarden te ontdekken binnen een kleine straal. Ik moet toch vaak denken aan hoe in Nederland de beeldvorming kan zijn over Marokkaanse Islamieten. Daar lijkt het soms wat op, terwijl aan de andere kant het respect en de voorzichtigheid hier eraf drupt. Nu, begrijp dus ook waarom: vanwege de erkenning wat de Aboriginals allemaal is aangedaan te beginnen met het feit dat de treaties nooit getekend zijn. Ik ga en wil nog zeker meer leren over dit onderwerp en daarover berichten op mijn blog. Word vervolgd!
Tuesday, February 17, 2009
TRU
Boven: Ingang TRU. Onder: Clock Tower Building, waar ik mijn kantoor heb.
Boven: een klein stukje van de Campus. Rechts van de foto is the Old Main Buiding. Links op de foto zie the International Building. Blijkt dat ook in onderlinge omgang een stricte scheiding is. International students bevinden zich in the Internationale Buiding (TRU World zit daar trouwens ook) en domestic students komen alleen in Old Main. Maar daar later meer over.Onder: uitzicht over Kamloops vanaf the TRU Student Residence & Conference Centre.
Een van de eerste avonden hier was ik uitgenodigd voor een SWIFT bijeenkomst Strong (of Sexy, of Super Intelligent) Women in Tourism. Dit was een social gathering en was op de top floor van de TRU Student Residence & Conference Building. Je hebt dan echt een prachtig uitzicht over Kamloops en de Thompson Rivers (ja, er komen twee bijeen in Kamloops!!). Waar je ook bent in Kamloops, je ziet altijd de Residence (komt hopelijk later nog een foto van).
Sun Peaks resort: 15 februari 2009
Jahaaa, dit weekend ben ik voor het eerst in mijn leven op een ski resort geweest. Heb zelfs een ski broek gekocht!! Als je in wintertime naar Canada gaat en zeker naar dit gebied, dan moet je daar wel naar toe. Gelukkig hebben ze ook wat voor kneusjes zoals ik (die niet kunnen skieen en enigzins motorisch gestoord zijn), namelijk Snow shoeing. Voorheen waren dat van die tennis rackets die je onder je voeten bindt, maar inmiddels is dat een echte fancy snow shoe geworden. Het is voornamelijk bedoeld om je over powdered snow te bewegen. Normaliter zak je enorm weg, maar met de snow-shoes kun je je goed bewegen over de lagen met powdered snow. 's Ochtends hadden Marlies en ik al een rondje gemaakt. Het was toen prachtig weer (al lijkt dat wat minder op de foto's). 's Middags hebben we een guided tour gemaakt. Tijdens deze tour vertelde de guide van alles over de wildlife wat je daar tegenkomt en met name de lynx (een katachtige). Ook hebben we verscheiden sporen van zowel de lynx als haar prooi de Snowshoe Hare gezien!
Heel erg interessant!! Wildlife is hier eigenlijk wel een constant thema, naast sustainability en de 2010 Games. Hieronder het bewijs dat ik daar echt ben geweest!!
Heel erg interessant!! Wildlife is hier eigenlijk wel een constant thema, naast sustainability en de 2010 Games. Hieronder het bewijs dat ik daar echt ben geweest!!
Mijn (t)huis
Eindelijk weer even de tijd om wat te schrijven. Ik heb heel veel verhalen in mijn hoofd, maar eigenlijk niet de tijd om er eens rustig voor te gaan zitten en er een verhaal van te maken. De tijd vliegt!!! Ik ben al weer begonnen aan mijn 4e week in Canada en ik merk dat alles veel meer energie kost dan 'normaal'. Ik word dan ook een stuk sneller moe van alles wat ik mee maak. Dagelijks voer je gesprekken met mensen en moet je onthouden wie het is, van welke department en wat er precies gezegd is. Ook merk ik dat, ondanks dat ik de taal goed spreek, je constant heel aandachtig moet luisteren omdat er erg impliciet wordt gecommuniceerd. Ik denk dat eentalige native English speakers niet echt begrijpen hoe het is om je in een andere taal uit te drukken. Tevens spreek ik uiteraard Engels maar alle gesprekken zitten vol met impliciete, contextuele informatie. Ik merk dat als je met non-native speaker praat we meer gewend zijn explicieter te praten en meer 'uitleggend' wat je bedoelt of waar je naar refereert. Maar goed, ik zal hier later nog wel wat meer over zeggen. Ik merk dus wel dat ik erg moe wordt van alle indrukken en dat het korte termijn geheugen echt over uren draait en soms eventjes crasht. Maar het idee van dit bericht was om even wat foto's van mijn huis en de omgeving te plaatsen, dus dat zal ik dan nu ook gaan doen. Ten eerste mijn huis:
Mijn slaapkamer, met een kleine walk-in closet .
Gangetje. Einde links is mijn kantoortje, einde rechts de badkamer en rechts in het midden de was machine & droger.Badkamer met wastafel, toilet en een bad/douche.
Boven: Hier woon ik! Ik woon 'beneden'. Dus als je de voordeur doorgaat stap je via de gang mijn woonkamertje binnen. Omdat het huis tegen de berg is aangebouwd en mijn slaapkamer aan de achterkant van het huis ligt, is deze dus een soort 'basement' en deels in de berg, onder de grond.
Onder: Mijn straatje Gleneagles Drive
Dit is mijn woonkamertje, de bank ligt heerlijk!!
Mijn slaapkamer, met een kleine walk-in closet .
Gangetje. Einde links is mijn kantoortje, einde rechts de badkamer en rechts in het midden de was machine & droger.Badkamer met wastafel, toilet en een bad/douche. 
Onder: uitzicht bij nacht. Ik zit aardig hoog: Upper Sahali, wat de 'goede' wijk is in Kamloops. De lichtjes die je ziet is dus Kamloops.
Boven: uitzicht vanaf Gleneagles Drive (voor mijn huis) bij daglicht.
Boven: uitzicht vanaf Gleneagles Drive (voor mijn huis) bij daglicht.
Monday, February 2, 2009
Een eerste cross-culturele analyse
Ik heb er over na zitten denken in hoeverre ik nu in de 'culture shock curve' pas. Nu, is het natuurlijk zo dat Canada en Nederland beide westerse samenlevingen zijn. De roots van Canadezen in Europa, en zeker ook in Nederland, is groot. Het kan toeval zijn, maar het viel me op hoeveel mensen ik (relatief) al heb ontmoet die ouders, grootouders of schoon (groot)ouders uit Nederland hebben. Tevens spreek ik de taal, dus de culturele afstand is in die zin niet groot en ik zie mezelf dan ook niet echt heftig door deze curve heen gaan. Wat ik wel herken is dat je even moet 'intunen', zoals ik dat noem. In mijn studie aan de UvT heb ik tijdens het vak Taalverwerving geleerd dat baby's intunen op de taal dat hen in de directe omgeving wordt aangeboden. Een baby brabbelt eigenlijk alle klanken die in alle talen voorkomen, maar door het taal aanbod wat hij/zij krijgt 'tuned de baby in' (zoals het zoeken naar de juiste frequentie op de radio) en maakt zich dat eigen en 'verleerd' de rest van de klanken. Dit verklaart ook (even kort door de bocht) waarom kinderen zo makkelijk twee of drietalig opgevoed kunnen worden. Ik ben nu 12 dagen in Kamloops en heb het gevoel gehad dat ik ook aan intunen ben geweest. Waar de omgeving in eerste instantie vreemd en oneigen overkomt (waar is hier toch in vredesnaam het winkecentrum??), is het nu alledaags, gewoon, misschien al wel vertrouwd 'normaal'. Ook de fysieke omgeving van bergen met sneeuw, voetpaden als ijsbanen en de many pick ups die langs je razen , de enorm grote winkels zijn 'vertrouwd normaal'. Toch is het interessant om eens wat eerste voorzichtige cross-culturele observaties op te schrijven voordat ik hier allemaal echt aan begin te wennen en het 'normaal' begin te vinden en ik in adjusment fase verkeer. Bij deze dus een eerste vergelijking met ons Hollanders. De Canadezen bevolken met 32 miljoen een land dat 250 keer zo groot is als Nederland. 'Ruimte' is hier een ander begrip dan bijvoorbeeld in Nederland. En, volgens mij, heeft dat gevolgen tot verschil in gedrag. Vandaag tijdens lunch onmoette ik weer nieuwe collega's en een collega vroeg me wat ik van Canada vond en begon zich al wat te verontschuldigen dat ze hier 'not so civilised ' waren. Ik denk dat ze wellicht bedoelde dat ze vindt dat ze niet zo 'gemoderniseerd' of misschien beter gezegd, niet zo 'urban' zijn in Kamloops. Maar 'civilised' wat ik even vertaal als 'beschaafdheid' vind ik de Canadezen wel ten opzichte van de Nederlanders. Mijn analyse is als volgt:
Wij Nederlanders moeten onze (persoonlijke) ruimte bevechten. In Canada is er ruimte zat, dus hoeft dat niet en geeft iedereen elkaar dan ook de ruimte. Dit uit zich op de volgende manieren: auto's laten je als voetganger altijd voor! Hoe druk de weg ook. Ik kan hier maar niet aan wennen en beland nog regelmatig in een miscommunicatieve situatie met de automobilist. Mijn gewoonte is om achter de auto langs te gaan, anders rijdt ie je van je sokken. Wij Nederlanders bevechten onze ruimte op de weg. "Ik ben heer en meester en de rest gaat maar aan de kant", is volgens mij vaak de houding, of in ieder geval eerder regel dan uitzondering. Nou geef dan in ieder geval toe dat we wel graag (soms met een wat aggresieve toon) zaniken en zeuren over hoe slecht die ander wel niet kan rijden "dat zie je toch??!!"
Iedereen houdt hier de deur voor elkaar open of 'lines up'. Maak niet uit waar je bent, er wordt een ruime rij gemaakt en iedereen wacht geduldig. In Nederland kennen we dat veel minder. We dringen gewoon voor en vechten voor de eerste plaats of plek. Hoe vaak ben ik in de cantine op school wel niet studenten of collega's gepasseerd die nog een broodje stonden uit te kiezen. "Ik heb al wat ik wil, dus heb ik heb het recht om voor te gaan", is toch de acherliggende gedachte die we hebben. Hoe hard moet je de NS bus wel niet binen dringen als er een trein uitvalt, of denk je echt dat om een kaartje van de Rolling Stones te bemachtigen we netjes in ruime rij gaan staan? Nee, dat doen we niet.
Men bedankt ook hier de buschauffeur. Als je achter uitstapt, roep je gewoon keihard door de bus 'thank you', waarop het antwoord dan ook is 'you're welcome' of 'have a nice day'. Iedereen is open en vriendelijk, groet elkaar en zoals ik in een van mijn eerdere berichten op dit blog al meldde ,werd ik in Vancouver al gecontronteerd met het feit dat wij Hollanders toch een contante wantrouwige houding hebben naar anderen (zelfs als docent ICC die graag dit avontuur aangaat en zo veel mogelijk wil leren en opzuigen van iedereen die ze ontmoet).
Voor alles IS hier ook ruimte. Zelfs in Vancouver ga je gewoon met de auto naar het restaurant: Pakeerplaats? Geen probleem!; Parkeergeld?, Nauwelijks, daar lach je om. Kun je je in Amsterdam toch niet voorstellen? Zelfs niet eens in Breda. Doordat er ruimte is hebben Canadezen dus ook de ruimte om alles zo convenient mogelijk in te richten. Ik denk dat bijna iedereen hier haast wel een pick up voor de deur heeft naast een gewone family car. Merendeel van de huizen zijn vrijstaand. Je hebt Drive Thru's voor het pinnen, om je kopje koffie te halen of een donutje, en, wat ik al vaker heb geschreven, alle winkels zijn in principe groot. En tevens koop je ook alles in extra grote verpakking. Een drie liter appelsap jerrycan is normaal. "Wat? Je wilt wat? Een liter???"
Hier hoef je niet te vechten om je ruimte of je plek waar dan ook op te eisen. In Nederland zijn we volgens mij daarover in constante strijd met elkaar wat zich uit in de dagelijkse omgang met elkaar, en wellicht ook een (van de) verklaring(en) is van de Nederlandse wereldberoemde claim of bescherming van de eigen privacy.
Mocht je hier een andere analyse op hebben, dan hoor ik het graag.
Groeten uit Kamloops,
Nicoline
Subscribe to:
Posts (Atom)
